Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1021 K.2024/997

...

MAHKEMESİ

Aile Mahkemesi

SAYISI

2023/74 E., 2023/410 K.

DAVA TARİHİ : 22.09.2017

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; evlilik birliğinin erkeğin kusurlu davranışları sebebiyle temelinden sarsıldığını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata ve dilekçede belirtilen ziynet alacağına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; erkeğin boşanma davasının kabulünü gerektirecek kusurlu bir davranışı olmadığını ve kadının kusurlu olduğunu ileri sürerek davanın reddine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A.İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2017/840 Esas, 2019/223 Karar sayılı kararıyla; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşine ve ortak çocuğa fiziksel şiddet uygulayan, aşağılayan, uzun süredir evi terk eden, evi terk ettikten sonra ihtiyaçlarla ilgilenmeyen ve eşine ve çocuğuna ilgisiz davranan erkeğin tam kusurlu olduğu,

boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararına olacağı, velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu ve kadının ziynet alacağı davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle;

boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuk Mehmet Akif'in velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına aylık 400,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 800,00 TL yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata ve kadının ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

B.Gönderme Kararı İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekilinin nafakalar ile tazminatların miktarı ve reddedilen ziynet alacağı davası; davalı erkek vekilinin kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönlerinden istinaf başvurusunda bulunması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16.09.2020 tarihli ve 2019/1306 Esas, 2020/1166 Karar sayılı karar ile, taraflara vasi atanmasını gerektirecek bir durumun mevcut olup olmadığı hakkında rapor alınmadan karar verilmiş olmasının doğru olmadığı gerekçesiyle, kararın kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 29.09.2021 tarihli ve 2020/599 Esas, 2021/640 Karar sayılı kararıyla; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşine ve ortak çocuğa fiziksel şiddet uygulayan, aşağılayan, uzun süredir evi terk eden, evi terk ettikten sonra ihtiyaçlarla ilgilenmeyen ve eşine ve çocuğuna ilgisiz davranan erkeğin tam kusurlu olduğu,

boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararına olacağı, velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu ve kadının ziynet alacağı davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle; boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuk Mehmet Akif'in velâyetinin anneye verilmesine,

baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına aylık 400,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 800,00 TL yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata ve kadının ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ikinci kararına karşı davacı kadın vekili nafakalar ile tazminatların miktarı ve reddedilen ziynet alacağı davası yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli ve 2021/2911 Esas, 2022/316 Karar sayılı kararıyla; kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili yoksulluk ve iştirak nafakaları ile tazminatların miktarı yönlerinden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 15.11.2022 tarihli kararı ile; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu gerekçesiyle; tazminatların miktarı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma kararına uyulmasına karar verilerek kesinleşen yoksulluk ve iştirak nafakaları hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve kadın yararına 40.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; boşanmaya sebebiyet veren olaylardaki kusur durumu dikkate alındığında kadın yararına hükmedilen tazminat miktarlarının az olduğunu ve bozma sonrası verilen kararda kadın yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesinin doğru olmadığını ileri sürerek tazminatların miktarı ve vekâlet ücreti yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadın yararına hükmedilen tazminatların miktarı ve vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 174 üncü maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu ve özellikle bozma sonrası yapılan yargılamada boşanmanın fer'îleri yönünden kurulan hüküm nedeniyle vekâlet ücretine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve kararın usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple; Davacı kadın vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.