Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/10218 K.2025/6482

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından 20.11.2024 tarihli ek karar ve asıl karar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar 20.11.2024 tarihli ek karar ile davacı kadın vekilinin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz talebinin temyiz sınırı altında olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de; davacı kadın dava dilekçesinde ziynetler yönünden aynen iade talebinde de bulunmuştur. Bu durumda hüküm altına alınan ziynetlerin Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibariyle toplam rayiç değerinin temyiz kesinlik sınırının üzerinde olduğu nazara alınmadan davacı kadın vekilinin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz başvurusunun reddine karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesince verilen 20.11.2024 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı kadın vekilinin temyiz itirazlarının esasının incelenmesine gelince; a-Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davacı kadın vekilince aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

b-Somut olayda Bölge Adliye Mahkemesince tarafların Aydın'da yapılan düğünlerinde takılan ziynet eşyalarının davacı kadının annesine bırakıldığı, 2017 yılının Mayıs-Haziran aylarında bu altınların taraflara yeniden teslim edildiği, ardından kadının bu altınları Halk Bankasında kendi adına açtırdığı kasaya koyduğu, bir süre sonra kasadaki altınların alınarak müşterek hanede muhafaza edildiği, bundan sonra ispatlanması gereken vakıanın müşterek hanede muhafaza edilen altınların erkek tarafından alınarak İş Bankasında taraflar adına ortak açılan kasaya konulup konulmadığına ilişkin olduğu,

bu vakıaya ilişkin tanık anlatımlarının davacıdan duyuma yönelik olduğu, İş Bankasındaki kasanın 26.01.2018 tarihinde açıldığı ve kasaya altınların konulduğunun ispatlanamadığı, sırf taraflar adına açılmış kasa olmasının altınların bu kasaya konduğunun kabulüne yeterli olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş ise de.

Dosyanın yapılan incelemesi ve toplanan delillerden, Aydın'daki düğünde takılan altınların taraflarca Emirdağ'a getirilmesinden sonra kadının bu altınları Halk Bankasında açtırdığı kasaya koyduğu, erkeğin bir süre sonra bu durumu fark etmesi üzerine tarafların arasında ziynetler sebebiyle tartışma çıktığının tanık beyanları ile anlaşıldığı, bu olayın ardından kadının ziynetleri erkeğe teslim ettiği, erkek tarafından yargılama aşamasında İş Bankasındaki ortak hesabın hangi amaçla açıldığına ilişkin çelişkili beyanlarının olduğu,

evlilik birliği içerisinde erkeğin sürekli ziynetlere ilişkin niza çıkardığı ve kadın tarafından açılan boşanma ve ziynet talepli davanın dava dilekçesi kendisine tebliğ edildikten 2 gün gibi kısa bir süre sonra ortak hesabın erkek tarafından kapatılmış olması da dikkate alındığında, olayların akışı ve kadının iddiaları ile uyumlu tanık beyanlarından altınların, erkek tarafından kağıt üzerinde ortak hesap olarak açılan ancak fiilen kendi tasarrufunda bulunan kasaya konulduğunun ve altınların erkekte olduğunun kabulü gerekir.

O halde kadının 1 adet 14 ayar 85 gramlık Trabzon set, 4 adet 22 ayar toplam 100 gramlık burma bilezik, 1 adet 22 ayar 20 gramlık bilezik ve 4 adet çeyrek altın talebi yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.