Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/10455 K.2025/12022

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın vekili tarafından asıl ve karşı dava yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1. Asıl dava yönünden temyiz dilekçesinin incelemesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, asıl davada davalı-davacı kadın aleyhine tespit edilen (230.000,00 TL), hükmedilen (52.000,00 TL) ve temyize konu edilen alacak miktarı (230.000,00 TL) Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı-davacı kadın vekilinin asıl dava yönünden temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Karşı dava yönünden temyiz itirazlarının incelemesinde;

Somut olayda; eşler, 04.04.1999 tarihinde evlenmiş, 31.01.2013 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün, 02.05.2014 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Eşler, 04.05.2012 tarihinde yaptıkları mal rejimi sözleşmesi ile mal rejimlerini mal ayrılığı olarak değiştirmişlerdir. Mal rejimi, başka mal rejiminin kabulüyle sona ermiştir (TMK md. 225/1).

Evlilik tarihinden TMK'nin yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı Kanun md. 170), bu tarihten mal rejimi sözleşmesinin yapıldığı tarihe (04.05.2012) edinilmiş mallara katılma rejimi (4722 sayılı Kanun md. 10, TMK md. 202/1, 225/1); mal rejimi sözleşmesinin yapıldığı tarihten (04.05.2012) boşanma dava tarihine kadar da seçimlik mal rejimi olan mal ayrılığı rejimi geçerlidir (TMK md. 225/1,2).

Tasfiyeye konusu araçlar eşler arasında seçtikleri mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu dönemde erkek adına satış nedeniyle tescil edilmiştir. Mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır (TMK md. 179).

Mahkemece karşı davada tasfiye konusu araçlar yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. Şöyle ki, davalı-davacı kadının tasfiye konusu araçların taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde edinilen araçların satışından elde edilen para ile alındığını, yani edinilmiş malın yerine geçen değer olduğunu iddia ettiği; Mahkemece, edinilmiş mal olduğu iddia edilen dava dışı araçların satışından elde edilen para ile karşı davada tasfiye konusu araçların alınıp alınmadığına yönelik bir araştırma ve inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, Mahkemece, edinilmiş mal olduğu iddia edilen dava dışı araçların edinme ve devir tarihlerini içeren trafik kayıtları getirtilerek ve tüm deliller değerlendirilerek dava dışı araçların satışından elde edilen para ile karşı davada tasfiye konusu araçların alınıp alınmadığı belirlenerek sonucuna göre, bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

A. Asıl Dava Yönünden

Davalı-davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin asıl dava yönünden miktardan REDDİNE,

B. Karşı Dava Yönünden

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının karşı dava yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA, 2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.