Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/10480 K.2025/6676

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, vekalet ücretine hükmedilmemesi, davacı-karşı davalı kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesi ve miktarı, davacı-karşı davalı kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-karşı davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (4721 sayılı Kanun m. 175).

Somut uyuşmazlıkta tarafların her ikisi de işçi olarak çalışırken kadının kendisinden kaynaklanan bir kusur (kod 27- zorunlu nedenlerle ve tutukluluk nedeni) sonucunda; suç işlemesi ve tutuklanıp ceza alması nedeni ile işten çıkarılmış olması sonucunda işsiz kalmış olması asgari ücretli davalı-karşı davalı erkek eşten yoksulluk nafakası almasını gerektimez.

Gerçekleşen bu durum karşısında, davacı-karşı davalı kadın yararına 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 175 inci maddesinde düzenlenen yoksulluk nafakası koşulları oluşmamıştır. Davacı-karşı davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.