Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/118 K.2024/2526

Vesayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Davacı vekilinin hükmün tamamlanması talebi Bölge Adliye Mahkemesinin 27.10.2023 tarihli kararı ile reddedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı ve asıl kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı ve asıl kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz edilemeyen kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinde düzenlenmiştir.

Maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre "kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar" temyiz edilemez.

Yine aynı maddenin birinci fıkrasının (ç) bendine göre "çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar" temyiz edilemez. 6100 sayılı Kanun'un 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin 19 uncu alt bendi uyarınca "vesayet işleri" çekişmesiz yargı işlerindendir. Bu itibarla, vasi atanması talebine konu davada Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar kesindir.

Bu durumda, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

...