Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1273 K.2024/6756

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiş, kadının ziynet alacağı davasının da kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde; erkeğin sürekli fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, bahanelerle kavga çıkarttığını, aşağıladığını, hor gördüğünü, her kavga da 15 gün küstüğünü, uzun süre konuşmadığını, yatağını ayırdığını, müvekkilinin çalışmasına engel olduğunu, harçlık vermediğini, evi otel gibi kullandığını, kendisine ve çocuğa hakaret ettiğini, haber vermeden tayin istediğini, erkeğin cinsel sorunları olduğunu, kadını her anlamda ilgisiz bıraktığını, anlaşamadıklarını belirterek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına,

ortak çocuğun velâyetinin tedbiren ve dava sonucunda annesine verilmesini, ortak çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili için aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL manevî tazminata, ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; iddiaların doğru olmadığını, müvekkilinin epilepsi hastası olduğunu, ailesiyle ilgilendiğini, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davacı tarafın sürekli hakaret ettiğini, istemediğini söylediğini, soğuduğunu söylediğini, sadakat yükümlülüklerine aykırı davrandığını, ev işlerini yapmadığını, çocuğu ihmal ettiğini, intihara teşebbüs ettiğini belirterek kadının davasının reddine, karşı davalarının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, 50.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli ilk kararı ile; erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, toplum içinde aşağıladığı, "çocuk büyüsün senden boşanacağım" dediği, kadının ise erkeğe "seni sevmiyorum, senden soğudum" dediği, hakaret ettiği, başka bir erkekle görüşmek suretiyle güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, kadının ağır, erkeğin az kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına,

ortak çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadına hükmedilen aylık 500,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle kaldırılmasına, yoksulluk nafakası talebinden vazgeçildiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, kadının manevî tazminat talebinin reddine, erkek lehine 20.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, yine kadının ziynet alacağı davasının da kısmen kabulüne karar verilmiş, kararın davalı-karşı davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi,

reddedilen manevî tazminat talebi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, iştirak nafakasının miktarı ile kısmen kabul edilen ziynet alacağı davası yönlerinden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ziynet alacağı davası yönünden Mahkemenin gerekçesinin yeterli olmadığı ve çelişkili olduğu gerekçesiyle istinaf edilmeyerek kesinleşen kısımlar hariç olmak üzere kaldırılmasına karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, toplum içinde aşağıladığı, "çocuk büyüsün senden boşanacağım" dediği, kadının ise erkeğe "seni sevmiyorum, senden soğudum" dediği, hakaret ettiği, başka bir erkekle görüşmek suretiyle güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu,

kadının ağır, erkeğin az kusurlu olduğu gerekçesiyle boşanma, velâyet, kişisel ilişki, yoksulluk nafakası yönünden karar kesinleşmiş olduğundan bu hususlarda karar verilmesine yer olmadığına, ortak çocuk için aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadına hükmedilen aylık 500,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle kaldırılmasına, kadının manevî tazminat talebinin reddine, erkek lehine 20.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, yine kadının ziynet alacağı davasının da gerekçesi belirtilerek kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; kusur belirlemesi, manevî tazminat isteminin reddi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, iştirak nafakasının miktarı ile ziynetin reddedilen kısmı yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dosyası içeriğine, dosyadaki yazılara göre İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin dava dosyası içinde bulunduğu, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, iştirak nafakası isteminin tamamının kabul edildiği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu,

ancak Mahkemece taraflara yüklenen kusurlar itibariyle tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerektiği, tarafların kusur durumu nazara alınarak erkeğin maddî ve manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kadının istinaf başvurusunun kusur belirlemesi, erkek için hükmedilen tazminatlar yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kusur gerekçesinin düzeltilmesine, erkeğin tazminat taleplerinin reddine, Mahkemece reddedilen ziynet eşyalarının toplam bedelinin 8.960,00 TL olduğu,

kesinlik sınırı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu miktarın 17.830,00 TL'yi geçmediği gerekçesiyle davacı - karşı davalı kadının ziynet eşyalarının reddedilen kısmına yönelik istinaf isteminin esastan incelemeye geçilmeksizin usulden reddi karar verilmiş, kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kusur belirlemesi, erkeğin reddedilen tazminat talepleri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası,174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,