Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1356 K.2024/5767

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin kaldırılması, olmadığı takdirde azaltılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, çocukla kişisel ilişkinin azaltılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; davacı ile davalı ...'ın, Çay Aile Mahkemesi'nin 2020/29 Esas sayılı dosyası ile boşandıklarını ve ortak çocuklar ..., ..., ... ve ...'nün velâyetlerinin davacıya verilerek baba ile kişisel ilişki tesis edildiğini, ancak çocuklarının belirlenen günlerde babalarının yanına gitmek istemediğini, istemeyerek gittiklerinde de ilk fırsatta baba yanında kaçıp geldiklerini, baba çocuklar ile gereken ilgi ve sevgi düzeyinde ilgilenmediğini, baba üzerine düşen balalık vazifesini ihmal ettiğini, çocuklarının babası ve ailesinin yüz kızartıcı suçlar işledikleri için bu durumunun çocukları olumsuz etkilediğini,

çocuklarının okulda alay konusu olduğunu, arkadaş ortamları kalmadığını, dışlandıklarını, çocuklarının Ağırman soy ismini kullanmak istediğini, kendilerini Ağırman olarak tanıttıklarını, davalının çocuklara bağlanan nafakaları dahi ödemediğini belirterek, Çay Aile Mahkemesi'nin 2020/29 Esas sayılı dosyası üzerinden kurulan kişisel ilişki tesisinin kaldırılmasına, olmadığı taktirde azaltılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tüm dosya kapsamı ve aldırılan sosyal inceleme raporu ve davalının cezaevinde bulunmasından dolayı kişisel ilişkinin azaltılması yönünde davanın kabul edildiği gerekçesi ile ortak çocuklar ile baba arasında, babanın cezaevinde hükümlü olarak bulunması da nazara alınarak baba cezaevinden tahliye oluncaya kadar "Her ayın son haftası cuma günleri saat 13.00'dan, aynı gün saat 15.00'ye kadar" kişisel ilişki tesisine, babanın cezaevinden tahliye olması halinde ise;

ortak çocuklar ..., ..., ... ve ... ile baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri sabah saat 09.00'dan akşam saat 19.00'a, her yıl babalar gününde sabah saat 09.00'dan akşam saat 19.00'a, dini bayramların 2. günü sabah saat 09.00'dan akşam saat 18.00'a kadar yatılı olmaksızın kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın istinaf dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının tüm yönlerden hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek kişisel ilişki kararının kaldırılmasına karar verilmek üzere istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafın birçok suç kaydının olması, çocukların baba ile görüşmek istemediklerini belirtmeleri, sosyal inceleme raporunda yatısız kişisel ilişki kurulmasının belirtilmesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında çocuklar ile baba arasında babalık duygularının tatmini açısından kişisel ilişki kurulmasının doğru olduğu, ancak kişisel ilişki kurulurken çocukların eğitimlerinin dikkate alınması gerektiği, davalının cezaevinde hükümlü olması ve tahliye olması durumu ile ilgili terditli kişisel ilişki kurulmasının hatalı olduğu,

zira kişisel ilişkinin değişen şartlara göre her zaman yeniden düzenlenmesinin mümkün olduğu gerekçesi ile velâyeti anneye verilen ortak çocuklar ile baba arasında her ayın son haftası cumartesi günleri saat 13.00-15.00 arasında kişisel ilişki tesisine, kişisel ilişkinin davalının vasisi aracılığıyla çocukların anneden alınarak kişisel ilişki bitiminde de anneye teslimi şeklinde gerçekleştirilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın temyiz dilekçesinde özetle; babanın, bir çok suç kaydı olduğunu, cezaevinde bulunduğunu, çocukların babaları ile görüşmek istemediğini, korku ve tedirginlik yaşadıklarını, kişisel ilişkinin tamamen kaldırılması gerektiğini belirterek hükmün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, yeni tesis edilen kişisel ilişkinin çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un 323 üncü maddesi; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü maddesi; Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 9 uncu ve 12 nci maddesi; Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,