Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1462 K.2024/8760

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde; davalı ile 15 yıldır evli olduklarını, aralarında geçimsizliğin iyice arttığını ayrı yataklarda yattıklarını, eşi ile birlikte olmak istediğini söyleyince komşuların hayvanlarını gösterdiğini, evde yemek yapmadığını, yemek sorunca da herkes bulduğunu yesin diye cevap verdiğini, eşinin hakaretler ettiğini, ne eşi tarafından ne de çocukları tarafından eş ve baba olarak görülmediğini, hiçbir zaman saygı duyulan sevilen bir aile babası olarak algılanmadığını, davacıyı eşi olarak görmediği için tek başına hayatına devam ediyormuşcasına hareket ettiğini, davalının inatçı bir yapıya sahip olduğunu,

hastalandığında ilgilenmemiş halini görmezden gelmiş, kendi evinde dahi can güvenliği bulunmadığını oğluna dövdürdüğünü, yıllar boyunca karısına kendisini sevdirmeye geçinmeye çalışmışsa da karşısındaki öfke halini bir türlü aşamadığını, bu nedenlerle davalının karşı davasının reddine, davacının tüm iddia ve taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; davacı erkeğin dava dilekçesindeki iddialarının gerçek olmadığını, evlilik boyunca davacı erkeğin müvekkili üzerinde maddi ve psikolojik baskı kurduğunu, taraflar arasındaki evliliğin temelinden sarsılmasında davacı erkeğin tam kusurlu olduğunu, davacının açmış olduğu davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davalının davacı ile 30 yılı aşkın senedir evli olduğunu, bu evlilik süresinde taraflar bir süreye kadar mutlu mesut yaşadıklarını, daha sonra davacının, davalıya hem sözlü hem de fiziki saldırıları evliliği çekilmez hal aldığını,

davacının davalıya yönelik kötü davranışlarının sürekli devam ettiğini, davalıya her defasında hakaret ve küfür ettiğini, şiddet uyguladığını, davalının evliliği sonlanmasın diyerek fedakarlık gösterdiğini, davacının barışma olmasına ve boşanma yaşanmamasına rağmen davalıya yabancı gibi muamele gösterip, odaları ayırdığını ve bu nedenlerle davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması gereğince boşanmalarına, davalı -karşı davacı müvekkil ...'a davanın devamı sırasında acilen ve tedbiren aylık 1.500,00 TL tedbir nafakası bağlanmasına,

davadan sonra da yoksulluk nafakası olarak devamına, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan yasal faizleriyle birlikte alınarak davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin eşine fiziksel şiddet uyguladığı gerekçesi ile ağır, kadının ise odaları ayırdığı ve eşi ile yaptığı yemekleri paylaşmadığı gerekçesi ile hafif kusurlu olduğunun tespiti ile asıl ve karşı davaların kabulü ile evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, kadın lehine aylık 1.300,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, kadın lehine 30.000,00 TL maddî 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı- davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararını kusur tespiti, hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası, hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar yönünden istinaf etmiştir.

2.Davalı- davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararını kusur tespiti, hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarları, erkeğin kabul edilen davası yönünden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin tüm, kadının sair istinaf başvurularının esastan reddi ile; kadının kusur tespiti, maddi ve manevi tazminat miktarlarının az olduğuna yönelik istinaf başvurularının kabulü ile erkeğin eşine fiziksel şiddet uyguladığı, kadının da odaları ayırarak ayrı yattığı tarafların ispat edilen bu kusurlu davranışları ile evlilik birliğinin temelden sarsıldığı, evliliğin eşler yönünden devamının imkansız hale geldiği,

evliliğin bu duruma gelmesinde yine İlk Derece Mahkemesince belirlendiği üzere erkeğin ağır, kadının ise hafif kusurlu olduğu yönünden kusur gerekçesinin düzeltilmesine; kadın yararına 80.000,00 TL maddî tazminat ile 75.000,00 TL manevî tazminatın, hükmün kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten alınarak kadına verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı erkek; istinaftaki nedenlerle kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı nafakalar ve tazminatlar noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun)190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,