Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1490 K.2024/8962

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine,karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden esas hakkında hüküm tesisine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin, kadına aşağılayıcı ve kötü davranışlarda bulunduğunu, erkeğin evin giderleri ve çocukların bakımıyla ilgilenmediğini, agresif bir yapıya sahip olup en küçük sorunları büyütüp kavga ve tartışma ortamı yarattığını iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuklar ve kadın yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı-karşı davalı kadın vekili ıslah dilekçesinde özetle; kadın yararına 200.000,00 TL maddî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili karşı dava dilekçesinde özetle; kadının evliliğin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediğini, sürekli huzursuzluklar çıkardığını, erkeğe ilgisiz davrandığını, sürekli geç kalkıp erkeğe ve çocuklara kahvaltı hazırlamadığını, ortak hayatın yeniden tesis edilemeyeceğini iddia ederek davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, erkek yararına yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin evlilik birliği içerisinde ortak çocukların bakım ve gözetim yükümlülüğünü ihlal ettiği, kadına karşı ortak çocukların da bulunduğu ortamlarda "senin kafan basmaz, sen anlamazsın" şeklinde küçük düşürücü sözler söylediği, evin temel bakımı ve ihtiyaçları hususunda sorumluluklarını yerine getirmediği,

bu haliyle erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, çocuğun velâyetinin anneye verilmesine baba ile kişisel ilişki tesisine, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, çocuk ... yararına aylık 600,00 TL ve çocuk ... yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, mevcut ve beklenen menfaatleri zedelendiğinden kadın yararına 40.000,00 TL maddî tazminata, kişilik hakları ihlal edilmediği kadının manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; reddedilen manevî tazminat talebi, lehine hükmedilen maddî tazminat miktarı ile vekâlet ücreti yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespitine, kadının kabul edilen boşanma davası ve fer'îleri, erkeğin reddedilen boşanma davası ve fer'ileri yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin kabul ettiği kusurların usul ve yasaya uygun olduğunu, kadının manevî tazminat talebinin şartlarının oluştuğu, talepten fazlasına hükmedilmeyeceğinden tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası miktarlarının aşılmasının doğru olmadığı gerekçesi ile kadının manevî tazminat ile tedbir, erkeğin iştirak ve yoksulluk nafakası yönünden istinaf talebinin kabulü ile hükmün bu yönlerden kaldırılmasına, kadın yararına 40.000,00 TL manevî tazminata, ... ve kadın yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakasına, tarafların sair istinaf itirazların esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, maddî ve manevî tazminatlara hükmedilmesi, nafakalar ve karşı davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; terk şartlarının oluşup oluşmadığı, ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, asıl davanın kabulü ile karşı davanın reddinin yerinde olup olmadığı, maddî ve manevî tazminat ile nafakalara hükmedilmesi şartlarının mevcut olup olmadığı; mevcutsa miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci, 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 327 nci ve 328 inci maddeleri ile 330 uncu maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50 inci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,