KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2024/1558 E., 2024/9579 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Aralık 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/1251 E., 2023/2117 K.
- Dava türü
- Boşanma
- İlk derece mahkemesi
- Cizre 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/196 E., 2023/261 K.
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacI kadın tarafından boşanma davasının reddi yönünden temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartlarından (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/ 1-d bendi) olup, bu husus kamu düzeniyle ilgilidir. Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırmakla yükümlüdür. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. (6100 sayılı HMK.
115/1 maddesi) Davada, davalının ruhsal rahatsızlığı ileri sürülmüş ve bu iddia dosya arasındaki bir kısım delille de doğrulanmış bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş.
4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405. ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 56/1inci maddeleri uyarınca davacının vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması ve bu hususun bir ön sorun sayılması, erkek hakkında bu yönde Adli Tıp Kurumu Dördüncü İhtisas Kurulun'ndan rapor alınması, gerekirse Türk Medeni Kanununun 462/8 inci maddesi uyarınca işlem yapılması ve sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesinden ibarettir.
Bu yön gözönünde tutulmadan erkek hakkında alınan sağlık raporu ile yetinerek ve yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/1558, K. 2024/9579, 5 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama