Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1620 K.2025/4964

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından duruşma istemli olarak tazminat ve nafaka miktarları yönünden; davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından da kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar ile erkeğin reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 13.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... ve vekili gelmedi. Karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Avukat ... geldi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-karşı davalı kadının vekilinin tüm, davalı-karşı davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut olayda; İlk Derece Mahkemesince tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki boşanma davasının kabulüne, tarafların tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmiş, iki tarafın istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince davacı-karşı davalı kadının kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat taleplerine yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün bu yönlerden düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm tesisine, kadının boşanmaya neden olan olaylarda az kusurlu olduğunun tespiti ile kadın yararına maddî ve manevî tazminat takdirine, kadının sair, davalı-karşı davacı erkeğin ise tüm istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar her iki taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Toplanan delillerden, davacı-karşı davalı kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, davalı-karşı davacı erkeğin ise kadının sadakatsizlik eylemini öğrenmesi sonrasında kadına fiziksel şiddet uyguladığı, evlilik birliği içerisinde eşine aşırı baskıcı davranıp yeterli sevgi ve şefkat göstermeyerek psikolojik şiddet uyguladığı ve babasının evliliğe olan müdahalesine izin verdiği anlaşılmıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında tarafların evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken yanılgılı kusur belirlemesi ve değerlendirme sonucu erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3.Yukarıdaki paragrafta açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit kusurlu olup, eşit kusurlu eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilemez. Davacı-karşı davalı kadın yararına 4721 sayılı Kanunu'nun 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası koşulları somut olayda gerçekleşmemiştir. O halde, kadının maddî ve manevî tazminat isteğinin reddine karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde kadın lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.