Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1646 K.2024/2697

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişki düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların ortak çocukları ile davacı baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı anne vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı anne vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik dışı birlikteliklerinden 17.08.2015 tarihinde doğan Fatmanur' u 09.09.2015 tarihli tanıma senedi ile tanıdığı ve nüfusuna kayıt ettirdiğini, annesinin ortak çocuk ile görüşmesine izin vermediğini iddia ederek; yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde özetle: davacının kendisine sürekli fiziksel şiddet uyguladığını, davacı tarafın müvekkiline yönelik fiillerinin ortak çocuk tarafından da görüldüğünü ve çocuğun babasından korktuğunu, çocuğun çölyak hastası olduğunu, glutene karşı vücudun dayanıksız olduğundan her türlü gıdayı gönül rahatlığı ile tüketmediklerini, özel bir bakıma ihtiyaçlarının olduğunu, davacının ortak çocuğunun bakımı ile hiçbir zaman ilgilenmediğini, davacının, ortak çocuğu görme imkanı var iken görmediğini, taraflar ayrı yaşadıklarından bu yana da davacının, müvekilin ve ortak çocuğun ihtiyaçlarını hiçbir şekilde karşılamadığını,

müvekkilin, davacı aleyhine nafaka talepli dava açtığında nasılsa davacı kişisel ilişki tesisinin talebi için kötüniyetli olarak bu davayı ikame ettiğini, müvekkilin, davacının kişisel ilişki tesisi talebi ile ilgili olarak davacının, ortak çocuğu 15 günde bir yatısız olacak şekilde , müvekkil yanında görmesini kabul ettiğini, aksi bir kişisel ilişki tesisini müvekkilinin kabul etmediğini beyan ederek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında mevcut tüm bilgi ve belgelerin incelenip değerlendirilmesi sonucunda tarafların gayrı resmi birlikteliklerinden 17.08.2015 tarihinde Fatmanur'un dünyaya geldiği, çocuğun velâyetinin kanunen annesinde olduğu, davacı babanın çocuğu ile kişisel ilişki kurulmasını talep ettiği, sosyal inceleme raporunda çocuğun sağlıklı gelişimi için baba ile küçük arasında iki haftada bir yatılı kişisel ilişki kurulmasının uygun olacağı yönünde kanaat bildirdiği,

çocukla kişisel ilişki kurulması ana ve baba için hak olduğu kişisel ilişki tesisinin çocuğun üstün menfaatine uygun düşeceği gerekçesiyle; davanın kabulü ile "her ayın 2. ve 4. hafta sonları cumartesi günü sabah saat 10:00'dan pazar günü akşam saat 18:00'e kadar, her yıl şubat ayı sömestr tatilinin 1. haftasının başlangıcı pazartesi günü sabah saat 10:00'dan aynı haftanın bitimi pazar günü akşam saat 18:00'a kadar,

her yıl dini bayramların 2. günü saat: 12:00 ile 3. günü akşam saat 18:00'e kadar ve her yıl 1 Ağustos sabah saat 10:00'dan 15 Ağustos akşamı saat 18:00 tarihleri arasında yatılı kişisel ilişki tesisine" şeklinde kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı anne istinaf dilekçesinde özetle; kabul edilen dava, vekâlet ücreti, kişisel ilişkinin şekli yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı anne temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek ve kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, evlilik dışı doğan çocuk ile davacı baba arasında kişisel ilişki kurulmasının çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü, 182 nci ve 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri. Çocuklarla Kişisel İlişki Kurulmasına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı anne vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine,