Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1829 K.2024/2143

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi esastan ret kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetine ve ziynet alacağına ilişkin verilen kararın kesinleşmiş olması nedeni ile bu hususlarda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı karşı davacı kadının nafaka, maddî ve manevî tazminat taleplerinin feragat nedeni ile reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek dava dilekçesinde özetle evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile davalı kadın ile boşanmalarına, ortak çocuk Abdulkadir`in velâyetinin kendisine verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili süresinde verdiği cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, 750,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasının, çocuklar için ayrı ayrı 500,00`er TL tedbir-iştirak nafakasının davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 150.000,00 TL manevî, 100.000,00 TL maddî tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine, düğünde takılan ziynet eşyalarının ve paranın aynen iadesine gerçekleşmez ise değeri de dikkate alınarak dava tarihinden işleyecek faizi ile davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.01.2020 tarihli ve 2018/214 Esas, 2020/18 Karar sayılı kararıyla; her iki davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin davacı babaya verilmesine, 300,00 TL tedbir, 400,00 TL yoksulluk nafakasının davacı karşı davalı erkekten alınarak davalı karşı davacı kadına verilmesine, 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminatın davacı karşı davalı erkekten alınarak davalı karşı davacı kadına verilmesine, ziynet alacağı davasının da kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı karşı davalı erkek vekili; kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve ziynet alacağı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.09.2022 tarihli ve 2020/802 Esas, 2022/1732 Karar sayılı kararıyla; tarafların İlk Derece Mahkemesi gerekçesinde belirtilen kusurlu davranışlarının dosyadaki deliller ile kanıtlandığı, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu,

karşı davacı kadının karara karşı istinaf yoluna başvurmaması nedeni ile kadına mahkemece yüklenen kusurların kesinleştiği, evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde davacı karşı davalı erkeğin, davalı karşı davalı kadına oranla daha fazla kusurlu olduğuna yönelik tespitin yerinde olduğu, davalı karşı davacı kadının kabul edilen miktar, cins ve gramda ziynet eşyalarının varlığını ve davalı erkek tarafından alındığı iddiasını dosyadaki deliller ve yemin delili ile ispatladığı, ziynet alacağı talebinin kısmen kabulünün doğru olduğu,

davacı vekilinin ziynet alacağına yönelik talebinin yerinde olmadığı gerekçesi ile davacı karşı davalı erkeğin istinaf talebinin ziynet alacağı yönünden kesin olmak üzere esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 06.04.2023 tarihli karar 2022/10737 Esas 2023/1691 Karar sayılı ilamı ile; davalı karşı davacı kadın vekili süresinde verdiği temyiz dilekçesi ile ortak yaşamın yeniden kurulması nedeni ile açmış oldukları boşanma davasından feragat ettiklerini bildirmişse de; İlk Derece Mahkemesince her iki davada verilen boşanma hükmü istinaf edilmeyerek kesinleştiğinden, davalı karşı davacı kadın vekilinin feragat beyanının boşanma hükmü yönünden hukuken geçerli sonuç doğurmayacağı, ancak davadan feragatin, davanın fer'îlerini de kapsayacağı, bu nedenle boşanmanın fer'îlerine ilişkin feregat konusunda karar verilmek üzere hükmün bozulmasına, davalı karşı davacı kadın vekilinin davacı karşı davalı erkeğin boşanma davasının kabulüne yönelik temyiz dilekçesinin de reddine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetine ve ziynet alacağına ilişkin verilen kararın kesinleşmiş olması nedeni ile bu hususlarda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davalı karşı davacı kadının nafaka, maddî ve manevî tazminat taleplerinin feragat nedeni ile reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı karşı davacı kadın vekili; feragat beyanlarının boşanma kararına yönelik olduğunu, boşanmanın ferilerinden olan tazminatlara ilişkin bir feragat beyanının söz konusu olmadığını bu nedenle Mahkemenin maddî ve manevî tazminat yönünden vermiş olduğu ret kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme . Uyuşmazlık, davalı karşı davacı kadının feragat beyanının boşanmanın ferisi niteliğinde olan maddî ve manevî tazminat kararlarını kapsayıp kapsamadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 307 nci vd. maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu`nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları

3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı karşı davacı kadın vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,