Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1915 K.2024/8947

Taraflar arasındaki boşanma ve ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; davalının sürekli olarak müvekkiline "el kızı" muamelesi yaptığını, sürekli huzursuz tavırlar sergilediği, zaman zaman "salak" gibi sözler kullandığı, ailesi ve çocukları ile ilgilenmediğini, evin faturalarının ve okul taksitlerinin zamanında ödenmediğini, davalının isteğiyle 2019 Ekim ayında yatak odalarını dahi ayırdıklarını ileri sürerek boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, çocuğun velâyet hakkının anneye verilmesine,

kadın için aylık 4.000,00 TL, çocuk için aylık 2.000,00 TL tedbir, yoksulluk-iştirak nafakasına, 100.000,00'er TL maddî ve manevî tazminata, düğün nedeni ile davacı kadına takılan kadından borç olarak alınan, 40 tüm cumhuriyet altınının aynen iadesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde, karar tarihindeki bedelinden kısmi olarak 5.000,00 TL'sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde iddiaların asılsız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının, ortak evin faturalarını zamanında ödemediği için elektrik ve suyun kesildiği, çocuğun etüt merkezine ücretini zamanında ödemediğini, davacının diş tedavisi nedeniyle olan borcunu ödememesi üzerine davacının tedavi giderini yakınlarından para alarak ödediği, yeteri kadar harçlık vermediği, davalının 2019 yılının Ekim ayında yatak odalarını ayırdığı, tarafların aynı evin içinde küs yaşadıkları, boşanma davasının açılmasından sonra davalının evden uzaklaştırma kararı üzerine evden ayrıldığı,

bu suretle davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, çocuk ...'nin davacı annenin yanında kaldığı ve sosyal inceleme raporu gözetilerek velâyetin anneye tevdiine, çocuk için aylık 1.000,00 TL tedbir, iştirak nafakasına, koşulları oluştuğundan kadın için aylık 1.500,00 TL tedbir, yoksulluk nafakasına, 25.000,00 TL maddî, 25.000,00 TL manevî tazminata, ziynet alacağına ilişkin davanın kabulü ile 40 adet tüm altının mümkünse aynen,

değil ise dava tarihindeki değeri olan 104.000,00 TL'nin 5.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile kalan 99.000,00 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; nafaka ve tazminat miktarları yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kabul edilen boşanma davası ve ferileri ile kabul edilen ziynet alacağı davası yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ziynetler yönünden ispat yükünün davacı tarafta olduğu, davacı kadının, dava konusu edilen takıların, davalı erkek tarafından alındığının, iade edilmediğinin ispat edilemediği,

İlk Derece Mahkemesince kadın tarafından açılan ziynet eşyası alacak davasının reddine karar verilmesi gerekirken, dava dosyası ile bağdaşmayan hatalı gerekçe kabulüne karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle davalı erkeğin ziynet eşyalarına yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, yeniden esas hakkında hüküm tesisine, kadının ziynet alacağı davasının reddine, erkeğin sair, kadının tüm istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kabul edilen boşanma davası ve ferileri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve diğer nafakalar ferileri noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanunun 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası., 174 üncü maddesi., 175 inci, 176 ncı, 182 nci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,