Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1974 K.2024/10057

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından hükmedilen tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakalarının miktarı yönünden; davalı erkek tarafından davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğe kusur olarak yüklenen "fiziksel şiddet" vakıasının eski tarihli olduğunun, sonrasında evlilik birliği bir süre daha devam etmekle kadın tarafından affa uğradığının en azından hoş görü ile karşılandığının kabulü gereken bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin,

erkeğin kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışları uyarınca boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davacı kadın vekilinin tüm, davalı erkeğin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için nafaka talep eden tarafın boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin belirlenmesi gerekir. Bölge Adliye Mahkemesince yapılan araştırma sonucu kadının yaklaşık bir senedir asgari ücretle çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, düzenli ve sürekli geliri bulunan kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceğinden söz edilemeyeceği ve kadın lehine yoksulluk nafakası verilmesi şartlarının oluşmadığının kabulü gerekir. O halde, davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.