Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/1981 K.2024/2026

...

MAHKEMESİ

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI

2022/2693 E., 2023/3639 K.

DAVA TARİHİ : 19.01.2022

İLK DERECE MAHKEMESİ

Alanya 2. Aile Mahkemesi

SAYISI

2022/34 E., 2022/372 K.

Taraflar arasındaki boşanmadan sonra açılan tazminat ve nafaka davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı (kadın) vekili, dava dilekçesinde özetle; tarafların Alanya 2. Aile Mahkemesinin 2018/371 Esas ve 2019/320 Karar sayılı kararı ile boşandıklarını, müvekkilinin her ne kadar kendisini avukat ile temsil ettirmiş ise de; avukatın müvekkilinin haklarını gereği gibi koruyamadığını ve cevap süresini kaçırmış olması sebebi ile nafaka ve tazminatlar yönünden “hüküm kurulmasına yer olmadığına” karar verildiğini, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin 2016 yılından itibaren devam eden zina eylemi nedeniyle ağır kusurlu olduğunu ileri sürerek müvekkili yararına faizi ile aylık 5.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 250.000,00 TL maddî ve 150.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde belirtilen hususların zamanaşımına uğradığını, boşanma davasında asli kusurlu kadının olduğunu belirterek haksız davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Alanya 2. Aile Mahkemesnin 2018/371 Esas 2019/320 Karar sayılı ilamı incelendiğinde ilgili dosyada davalı sıfatı bulunan dosya davacısı kadının ispat edilen kusurlu davranışları sebebiyle tarafların boşanmalarına karar verildiği, söz konusu kararın istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği, bu sebeple davacının maddî tazminat, manevî tazminat ve yoksulluk nafakasının şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma davasında savunma hakkının kullanılmaması sebebiyle kadın aleyhine karar verildiğini, erkeğin zinasının sabit olduğu gerekçesiyle davanın reddi yönünden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Alanya 2. Aile Mahkemesinin 2018/371 Esas ve 2019/320 Karar sayılı kararı ile tarafların boşanmalarına karar verildiği, davalı (kadının) boşanma dosyasında cevap dilekçesi sunmadığı, davalının (kadının) alkol probleminin olduğu, asosyal kişiliğe sahip olup bayram ve özel günlerde davacının akrabaları ile görüşmek istemediği hususunun tespit edildiği ve kararın kesinleştiği, boşanma kararında, erkeğe kusur atfedilmediği, kadın yararın 4721 sayılı Kanunun 174 üncü ve 175 inci maddesi koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili özetle; istinaf sebeplerini tekrarla esastan ret kararının kaldırılması gerektiğini belirterek reddedilen dava yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın yararına boşanmadan kaynaklı maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasına hükmedilmesi şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 174 üncü maddesini birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci ve 178 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.