Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/2011 K.2024/5329

Taraflar arasındaki tedbiren velâyet ve boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davada tedbiren velâyet isteminin reddine, birleşen boşanma davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-davalı erkek (asıl) dava dilekçesinde özetle; kadının ailesinin etkisinde kalarak ailesi ile birlikte kendisinden habersiz müşterek evdeki tüm eşyaları taşımak istediğini, bu olaydan sonra kadının ailesi ile arasında husumet meydana geldiğini ve birden fazla soruşturma dosyası açıldığını, ayrıca kadının ailesi hakkında işlettikleri otel nedeniyle fuhuş ve fuhuşa aracılık suçlarından soruşturma dosyası bulunduğunu, kadının da ortak çocuklarla birlikte ailesine ait bu otelde yaşadıklarını, kızları ...'un astım hastalığı olduğu halde tedavilerinin herhangi bir okula kayıtlarının yapılmadığını, çocukların sağlıksız,

yasa dışı işler iştigal eden, toplum yaşamına aykırı bir ortamda yaşadığını, çocukların geleceğinin tehlikede olduğunu belirterek, çocuklar ... ve ... ile arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı-davalı erkek 27.11.2018 tarihli ıslah dilekçesinde özetle; kadının sabahlara kadar alkol ve uyuşturucu alarak değişik erkeklerle birlikte olduğunu, sabahlara kadar uyumayan yorgun ve bitkin şekilde eve gelen kadının çocuk yetiştirmeye uygun olmadığını belirterek, dava dilekçesini ıslah ettiğini ve ortak çocukların velâyetlerinin dava süresince tedbiren, dava sonunda kesin olarak tarafına verilmesine, davalı ile çocuklar arasında kişisel ilişki düzenlenmemesine, aksi halde kamuya açık alanlarda kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davacı-davalı erkek birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; kadının psikolojik rahatsızlığı bulunduğunu ve asıl davadaki iddialarını tekrar ederek davanın reddine, aksi halde 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin şiddet uyguladığını ve hakaret ettiğini, erkeğin müvekkili ve ailesi hakkında onur kırıcı ve haysiyetsiz iftilarda bulunduğunu, evlilik birliğinin üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmediğini belirterek, tarafların evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanmalarına, velâyetin müvekkiline tevdiine, aylık 500,00 TL tedbir/iştirak nafakasına, aylık 1.000,00 TL tedbir/yoksulluk nafakasına, 80.000,00 TL maddî, 80.000,00 TL manevî tazminata, ziynetlerin aynen iadesine mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan delillerden annenin çocuklara karşı ihmal ve istismarda bulunduğu, velâyet görevini yerine getirmediği yönündeki iddiaların ispatlanamadığı, anne hakkında verilen ve kesinleşmiş herhangi bir mahkumiyet hükmü bulunmadığı,

alınan sosyal inceleme raporlarına göre çocukların doğumlarından itibaren anne yanında yaşadıkları, mevcut yaşam koşullarından memnun oldukları, yaşları itibariyle anne bakım, ilgi ve sevgisine muhtaç dönemde oldukları, idrak çağında olan çocuğun bilirkişiler ve Mahkemede alınan beyanında anne yanında yaşamak istediğini ifade ettiği, çocukların anne yanında kalmaya devam etmelerinin onların bedeni, fikri ve ahlaki gelişimine engel olacağı yönündeki iddiaların ve hemen meydana gelecek bir tehlikenin varlığının da ispat edilemediği anlaşılmakla velâyetinin anneye tevdiine, davacı-davalı babanın tedbiren velâyeti talebinin reddine,

çocuklarla baba arasında sağlıklı bir iletişim ve ilişki kurulmasının ortak çocukların üstün yararı adına zorunlu olduğu gerekçesiyle baba ile ortak çocuklar arasında her ayın birinci ve üçüncü Cumartesi -Pazar günleri, dini bayramların ikinci ve üçüncü günü, yarıyıl tatilinin ilk haftası Pazartesi, takip eden Pazar günü, 1-30 Temmuz ve her yıl babalar gününde olmak üzere yatılı kişisel ilişki tesisine, kadının daha önce açtığı boşanma davasından, 11.08.2016 tarihli dilekçesi ile feragat ettiği, tarafların barıştığı, Ilıca'da yaşamaya başladıkları, erkek tanıklarının taraflar arasında geçimsizliğe ilişkin bilgilerinin olmadığı,

kadının tanıklarının ise bir kısım beyanlarının tarafların en son barışmalarından önceki olaylara ilişkin olduğu, tanık ...'ün ifadesinde erkeğin, kadının ailesine küfür ettiğine yönelik beyandan sonra tarafların evliliklerini bir müddet daha sürdürdüklerinin anlaşıldığı, tanıklar Şehriye Ayşe'nin erkeğin evin geçimini sağlamadığı yönündeki beyanlarının da kadının dava dilekçesinde bu vakıaya dayanmadığı belirtilerek sübut bulmayan birleşen boşanma davasının reddine, ziynet alacağı davasının açılmamış sayılmasına karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı erkek, davalı-davacı kadın vekili ve kayyım istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Kayyım Yasemin istinaf dilekçesinde özetle; velâyet yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

2.Davacı-davalı erkek (asıl) istinaf dilekçesinde özetle; yargılama aşamasındaki beyanlarını ve delillerini tekrarla velâyet yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

3.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma davasının reddinin hatalı olduğunu, erkeğin cevap dilekçesindeki beyanlarının ve iftiralarının dahi boşanma sebebi oluşturduğunu ileri sürerek boşanma davasının reddi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, usul ve yasaya uygun olan hükme yönelik yerinde bulunmayan istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek ve davalı-davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- davalı erkek (asıl) temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi karaırnın usul ve kanuna aykırı olduğunu, kadının çocukları yurtdışına kaçırdığını, velâyet görevini suistimal ettiğini belirterek velâyet yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek boşanma davasının reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, boşanma davasının reddi koşullarının oluşup oluşmadığı ve tedbiren velâyet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 182 inci maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,