Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/2027 K.2024/9249

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından her iki dava ve fer'îleri yönünden; davacı- karşı davalı kadın vekili tarafından ise tazminat miktarları, nafakalara ÜFE oranında arttırım uygulanması gerektiği ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı- karşı davalı kadın vekilinin tüm, davalı- karşı davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Toplanan delillerden davacı karşı davalı kadının emekli olduğu, düzenli ve yeterli düzeyde gelirinin bulunduğu, davalı- karşı davacı erkek ile gelirlerinin denk olduğu boşanma sebebiyle yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 175 inci maddesi gereğince boşanma yüzünden yoksulluğa düşme koşulları davacı- karşı davalı kadın yararına oluşmamıştır. Öyleyse davacı karşı davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3. Tarafların ortak çocuğu ... 12.07.2004 doğumlu olup Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinden önce ergin olmuştur. Karar tarihinden önce ergin olduğu halde ... yararına İlk Derece Mahkemesince hükmedilen iştirak nafakasının arttırılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.