Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/2061 K.2024/9289

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlere karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından her iki dava ve fer'îleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda "kadının eşine karşı ilgisiz davrandığı, erkeğin ise taraflar Antalya'ya yerleşme kararı alıp Antalya'ya kadının ve kızının yaşadığı eve gittiğinde, kızının yanında kadına "çocuk ve kız çıksın birlikte olalım" şeklinde beyanda bulunduğu, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın için tedbir ve yoksulluk nafakası ile tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş;

kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin iddialarını ispatlayamadığı, kadının kusursuz erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle erkeğin davasının reddi ile kadın için tazminata ve toptan yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, "erkeğe yüklenen kusurun sabit olduğu, ancak kadının da birlik görevlerinden kaçınmak için ortak evden ayrıldığı,

erkeğin birliğin devamını sağlamak için Antalya'ya kadının yanına gitmesine rağmen kadının birlik görevlerini yerine getirmekten kaçınmaya devam ettiği" bu davranışlara göre de tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikle bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-karşı davalı erkek de dava açmakta haklıdır.

Bu husus gözetilmeden kadının kusursuz, erkeğin tam kusurlu olduğunun kabulü ile bu yanılgılı kusur belirlemesinin sonucu olarak erkeğin davasının reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.