Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/2172 K.2024/8825

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı talepli asıl ve karşı dava ile bağımsız tedbir nafakası talepli birleşen davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karşı davanın reddine. asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine, ziynet alacağı talebinin kısmen kabulüne, birleşen bağımsız tedbir nafakası davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin başvurusunun esastan reddine ve kadının başvurusunun kısmen kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde kusurlu olduğunu iddia ederek; evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocukların her biri yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata, ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iadesinin mümkün olmaması halinde bedeline hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı-davalı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; erkek eşin evlilik birliği yükümlülüklerini yerine getirmediğini, çocukların zorunlu ihtiyaçlarını karşılamadığını, eve gitmediğini, yalan ve iftiralarla fiziksel şiddet uyguladığını iddia ederek; ortak çocukların her biri yararına aylık 600,00 TL ve kendisi için aylık 1.000,00 TL bağımsız tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının davasının reddini istemiş, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine ve erkek yararına 250.000,00 manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda toplanan delillere, ceza dava dosyası ve tanık beyanlarına göre; erkeğin kadına fiziki şiddet uyguladığı, küçük düşürdüğü, hakaret ettiği, küfür ettiği, evin maddî ihtiyaçlarını karşılamadığı, kadının ailesini istemediği, ortak konuttan kendisinin ayrıldığı, davalı-davacı erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, ortak hayatın çekilmez hale geldiği,

bu aşamadan sonra da tarafların bir araya gelerek evlilik birliğini sürdürmelerinin imkansız olduğu boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı erkeğin tam kusurlu olduğu, boşanma sebebiyle mevcut veya beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan kadın eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerektiği, ağır kusurlu erkeğin tazminata hak kazanamayacağı, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararlarına olacağı ve velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu,

ziynet eşya alacağı talebine yönelik olarak ise, davalı erkeğin, 12.07.2021 tarihli celsede düğün listesinde belirtilen takıların kadın eşe takılmadığını kendisinin bunları iş yerinden getirdiğini, tekrar iş yerine götürdüğünü, bunları göstermelik olarak taktığını, 15 gram toplu tohumlu bilezik ile araba aldıklarını, iddia ve savunmalarını genişlettiğinden Mahkemece itibar edilmediği, tanık Fatma'nın "takıları davalı alırken gözü ile gördüğü" yönündeki beyanı ve davalı erkeğin ikrarı dikkate alındığında, takıların düğünde kadına takıldığı ve erkek tarafından alındığı geri iade edilmediği gerekçesi ile;

erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuklar'ın velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına,

çocukların her biri yararına aylık 300,00 TL olarak hükmedilen tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle her bir çocuk yararına aylık 300,00 TL arttırılarak çocukların her biri yararına aylık 600,00 TL tedbir ve iştirak nafakası ile kadın yararına aylık 300,00 TL olarak hükmedilen tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle aylık 450,00 TL arttırılarak kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 25.000,00 TL maddî, 20.000,00 TL manevî tazminata ve erkeğin manevî tazminat taleplerinin reddine (bağımsız olarak açılan tedbir nafakası yönünden tahsilde tekerrür olmamasına),

ziynet alacağı talebinin kısmen kabulü ile.

22 ayar 1 adet set 70 gram 29.610,00 TL, 3 adet 22 ayar 15 er gram bilezik tanesi 6.345,00 TL toplam 19.035,00 TL bir adet 22 ayar 30 gram tohumlu bilezik 12.690,00 TL, bir adet 22 ayar 15 gram bilezik 6.345,00 TL, bir adet 22 ayar yüzük alyans 5 gram 2.115,00 TL, bir adet 22 ayar küpe 5 gram 2.115,00 TL, bir adet 5 gram yüzük 22 ayar 2.115,00 TL, bir adet 22 ayar 5 gram yüzük 2.115,00 TL, 22 ayar 6 gram yüzük bir adet 2.538,00 TL, 70 adet 22 ayar çeyrek altın 1,75 er gram tanesi 740,25 TL toplam 51.817,50 TL, iki adet 22 ayar yarım altın 3,50 şer gram tanesi 1480,50 TL toplam 2.961,00 TL, bir adet 22 ayar isimlik 5 gram 2.115,00 TL,

ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iade mümkün değilse 135.571,50 TL bedele, fazlaya ilişkin istemin reddine, kadının birleşen bağımsız tedbir nafakası davasının kabulü ile kadın için aylık takdiren 750,00 TL, ortak çocukların her biri yararına aylık 600,00 TL tedbir nafakasına, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kabul edilen tazminat ve nafakaların miktarı yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhe hükmedilen tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri, nafakalar ve kabul edilen ziynet alacağı yönlerinden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kusurları, kişilik haklarına yapılan saldırı ve hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen tazminatların miktarının az olduğu, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine ve günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası ile ortak çocuklar yararına takdir edilen iştirak nafakası miktarlarının az olduğu ve istinafa konu sair yönlerden kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile;

kadının tazminatlar ile yoksulluk ve iştirak nafakalarının miktarına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının ilgili bentleri kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle kadın yararına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminat ile aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakasına, ortak çocuklardan ... için aylık 1.000,00 TL iştirak nafakasına, istinaf aşamasında reşit olan ... hakkında iştirak nafakası verilmesine yer olmadığına ve erkek vekilinin tüm kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; nafaka ve tazminatların miktarının çok yüksek olduğunu belirterek; kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar, kişisel ilişki ve kabul edilen ziynet alacağı yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kusur, nafakalar, tazminatlar, kişisel ilişki ve ziynet noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 182 nci maddesi, 220 nci, 222 nci, 226 ncı, 323 üncü, 327 ve 328 inci maddelerinin birinci fıkraları, 330 uncu maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,