Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/2327 K.2024/9915

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı karşı davalı erkek tarafından her iki boşanma davası ve fer'îleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince, boşanmaya neden olan olaylarda davacı karşı davalı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle kadının davasının kabulüne ve tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, erkeğin davasının ise reddine karar verilmiştir. Davacı karşı davalı erkeğin istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş ve karar davacı karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya incelendiğinde, davalı karşı davacı erkek istinaf ve temyiz dilekçelerinde dinlenen kadın tanıkları hakkında yalan tanıklık suçundan suç duyurusunda bulunduğunu ve soruşturmanın devam ettiğini beyan ettiğine göre ilgili soruşturma dosyası getirtilip sonucu beklendikten sonra bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.