Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/2459 K.2024/2711

Taraflar arasındaki anlaşmalı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne, tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı erkek vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek dava dilekçesinde özetle; davalı ile boşanma ve fer'îleri konusunda anlaştıklarını ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın 19.09.2014 tarihli duruşmada boşanma ve fer'îleri konusunda anlaştıklarını beyan ederek davanın kabulünü savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuk ...'in velâyetinin davacı babaya,.... ile ...'in velâyetinin davalı anneye tevdiine, tarafların ortak çocukları .... ve ... için dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 250,00'şer TL tedbir ve iştirak nafakasına, 25.06.2014 havale tarihli dava dilekçesine ekli imzalarını taşıyan boşanma protokolünün onanmasına, tarafların birbirlerinden yoksulluk nafakası ve maddî-manevî tazminat talep etmediği gerekçesiyle bu hususlarda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili boşanma davasının çekişmeli görülmesi talebiyle temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 28.11.2023 tarihli ve 2023/8654 Esas, 2023/5677 Karar sayılı kararıyla, anlaşmalı boşanmaya karar verildikten dokuz yıl sonra kararın davacı tarafından tebliğe çıkartıldığı, davalı kadın tarafından temyiz edildiği, temyiz dilekçesinde gerçek iradenin boşanma olmadığının ve karar tarihinden sonra tarafların birlikte yaşadığının, 2019 yılı Aralık ayında erkeğin evi terk ettiğinin belirttiği, kararın dokuz yıl sonra tebliğe çıkartılmasının 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırı ve hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, boşanma iradesinin samimi olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı erkek vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle; erkeğin anlaşmalı boşanma kararı verilmesi ile boşanma kararını kesinleştiğini düşündüğünü ancak yeni bir evlilik yapmak için başvuru yaptığında boşanma kararının kesinleşmediğinden haberdar olduğunu, bu nedenle kararın tebliğe çıkartılmasının istendiğini, boşanma iradelerinin gerçek olduğunu belirterek karar düzeltme isteminin kabulü ile Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, Mahkeme tarafından anlaşmalı boşanmaya dair verilen kararın uzun bir süre sonra tebliğe çıkartılmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup olmadığı, tarafların evilik birliğinin devam ettiği iddialarının değerlendirilmesi gerekip gerekmediği, anlaşmalı boşanma iddiasından vazgeçilmiş sayılıp sayılmayacakları, karar düzeltme koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesi, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme 1. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup, temyiz ilamında yer alan açıklamalara, göre karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Karar düzeltme talebinin REDDİNE,