Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/2760 K.2024/3139

Taraflar arasındaki evlat edinme davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; küçüğe 45 günlükken bakmaya başladıklarını, evlat edinme koşullarının oluştuğunu, yıllar sonra biyolojik babanın Kurum'a başvurarak çocuğun huzurunu tehlikeye attığını iddia ederek evlat edinmeye karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde; davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; çocuğun üstün yararına göre karar verilmesini talep etmiştir.

3.Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan yargılama, taraf beyanları, tanık anlatımları ve bilirkişiler tarafından düzenlenilen sosyal inceleme raporları, tüm dosya kapsamı uyarınca; davalılar ... ile ...'ın 26.04.2013 tarihinde evlendikleri, bu evliliklerinden 2013 d.lu ... ile 2016 d.lu ... adında iki çocuklarının olduğu, tarafların Adana 6. Aile Mahkemesinin 2018/274 Esas, 2018/310 Karar sayılı sayılı ilamı ile boşandıkları, boşanma ile birlikte ortak çocuklar ... ile ...'ın velayetlerinin baba ...'a verilmesine karar verildiği,

kararın 10.09.2018 tarihinde kesinleştiği, tarafların boşanmaları sırasında davalı ...'in hamile olduğu, bu durumu eşi ...'dan sakladığı, boşanmalarından sonra ise davalı ...'in doğum yaptığı ve 21.09.2018 d.lu ... adında bir çocuğunun olduğu, ...'in küçük ...'u Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne teslim ettiği, çocuğun koruma altına alındığı, Adana 1. Çocuk Mahkemesinin 2018/242 tedbir sayılı ve 02.10.2018 tarihli kararı ile çocuk hakkında bakım tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

çocuğun Adana Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü tarafından 13.11.2018 tarihli evlat edinme öncesi geçici bakım sözleşmesi ile davacılara teslim edildiği, davalı baba ...'ın davalı Kuruma 16.09.2019 tarihinde başvurarak çocuğu yanına almak istediğini bildirdiği, davalı Kurum tarafından yapılan çalışma neticesinde çocuğun evlat edinme hizmet modelinin sonlandırılmasına ve davacıların yanında koruyucu hizmet modeli kapsamında kalmaya devam etmesine karar verildiği,

Adana 1. Çocuk Mahkemesinin 2018/242 tedbir sayılı ve 27.08.2021 tarihli ek kararı ile çocuk hakkında verilen bakım tedbiri kararının kaldırılmasına karar verildiği ve çocuğun davalı babaya teslim edildiği, davacıların çocuğu 45 günlük iken yanlarına alıp bakmaya başladıkları, davacıların küçük Umut'a üç yıl kadar baktıkları, evlat edinme için gereken bir yıl süre ile bakım ve eğitim şartının yerine getirildiği, küçük çocuk ile otuz yaşından büyük olan davacılar arasında yasanın aradığı yaş farkının bulunduğu, davacıların 17.05.2003 tarihinde evlendikleri, davacıların bu evliliklerinden çocuklarının bulunmadığı,

küçük ...'ın davacılar tarafından bakılıp gözetildiği, küçüğün tüm ihtiyaçlarının davacılar tarafından karşılandığı, bu şekilde küçüğün davacılar açısından evlat edinebilmesi için gereken tüm yasal koşulların gerçekleşmiş bulunduğu,

sosyal inceleme raporuna göre de küçük ...'ın gelecekteki eğitim, sağlık, barınma koşulları ve temel ihtiyaçlarının karşılanması hususunda davaya konu küçüğün davacılar ile beraber yaşamasının küçüğün yüksek yarar ve menfaatine olacağı, davalı annenin evlat edinmeye muvafakat ettiğini ve rızasının olduğunu beyan ettiği, davalı babanın çocuklarına aldığı sosyal yardımlarla baktığı, sosyal inceleme raporunda davalı baba ...'ın üç çocuğa bakabilecek maddî imkanlarının yetersiz olduğu, çocuklarla yaşadığı konutun fiziki şartlarının ve hijyen durumunun çocuk için istendik düzeyde olmadığı,

çocuk ...'ın gelecekteki eğitim, sağlık, barınma koşulları ve temel ihtiyaçlarının karşılanması hususunda davaya konu küçüğün davacılar ile beraber yaşamasının küçüğün yüksek yarar ve menfaatine olacağının bildirildiği, davalı babanın küçüğe karşı özen yükümlülüğünü yeterince yerine getirmediği, çocuk ...'ın evlat edinilme işlemleri sırasında annesi ... ile babası ...'ın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 311 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca rızalarının aranmamasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu küçük ...'ın davacılar ... ve ... tarafından birlikte evlat edinilmesine,

çocuk ...'ın evlat edinilmesi işlemlerinde annesi ... ile babası ...'ın rızasının aranmamasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili, müvekkili hakkındaki iddiaların asılsız olduğunu, müvekkilinin tehditler aldığını, kendisine para dahi teklif edildiğini, davanın reddi gerektiğini, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile oplanan tüm delillere göre, davacıların, davaya konu küçüğü 45 günlükken alıp 3 yıl kendi çocukları gibi bakıp gözettikleri, davacıların, davaya konu küçüğü evlat edinme yasal şartlarına haiz oldukları, davaya konu küçüğü evlat edinme yasal şartlarının oluştuğu, davaya konu küçüğü davacıların evlat edinmelerinin, küçüğün üstün yararına uygun olduğu, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamanın, davanın kabulüne ilişkin karar ve karar gerekçesinin toplanan tüm delillere, usul ve yasaya uygun olduğu,

davacılar vekilinin 02.10.2023 tarihli davaya konu küçüğün tedbiren davacılara teslimine ilişkin talebinin kabulü gerektiği gerekçesi ile davalı ... vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davacılar vekilinin tedbir talebinin kabulüne, küçüğün üstün yararı gözetilerek davacılara teslimine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili, istinaf itirazlarını tekrar etmiş, müvekkilinin bir baba olarak sorumluluğunu yerine getirerek üç çocuğuna çok iyi bir şekilde baktığını, çocuğun biyolojik babasıyla yaşamasının çocuğun ve diğer kardeşlerinin yüksek yararına olacağını, davanın reddi gerektiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, evlat edinme istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, evlat edinmeye karar verilmesinin küçüğün üstün yararına uygun olup olmadığı, davalı babanın evlat edinmede rızasının aranmamasına karar verilmesinin yasal şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 305 inci, 306 ncı, 307 nci, 308 inci, 309 uncu, 313 üncü, 314 üncü, 315 inci, 316 ncı maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,