Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/2998 K.2024/5320

Taraflar arasındaki baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması ya da azaltılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların boşandıklarını, boşanma neticesinde ortak çocuk ...'un velâyetinin davacıya verildiğini, ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulduğunu ancak hafta içi Milli Eğitime bağlı devlet okulunda öğretmenlik yapmakta olan anne haftasonunda yani tam da çocuğu ile vakit geçirebileceği zaman diliminde davalının çocuğu alıp Konya'ya götürmesi nedeni ile ortak çocuk ile hiçbir şekilde vakit geçiremediğini, ortak çocuğun haftalık bakımı, banyosu,

okula başladığında da ödevleri gibi önemli ve temel ihtiyaçları gideremediğini belirterek ortak çocuk ile davalı arasında kurulan kişisel ilişkinin tamamen kaldırılmasına, talebin reddi halinde ortak çocuk ile davalı arasında kurulan kişisel ilişkinin değiştirilerek en az seviyeye indirilmesini talep ve dava ettiği anlaşılmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf beyanları, dinlenen tanık beyanları dosyada aldırılan sosyal inceleme raporları neticesinde çocuk ile davalı babanın kişisel ilişkisinin tamamen kaldırılmasına yönelik bir olgu, eylemin belirlenememiş olması nedeniyle bu konudaki talebin reddine,

ortak çocuğun davacı annenin calışması nedeni ile hafta sonları anne ile çocuğunda birlikte vakit geçirmesi gerekeceği ve çocuğun yaşı itibari ile her hafta sonu davalı babanın yanına gitmesinin çocuğu yorabileceği ihtimalleri gözetilerek baba ve gelişim sürecindeki çocuğun birbirine yabancılaşmaması adına çocuğun üstün yararı ilkesi gözetilerek tarafların ortak çocukları küçük ... ile davalı baba arasında, "...her ayın 2. ve 4. hafta sonu Cumartesi günü 10.00-Pazar saat 18.00 arasında, dini bayramların ikinci günü saat 10.00-üçüncü günü saat 18.00 ve babalar günü saat 10.00, aynı gün saat 18.00,

sömestr tatilinin ilk Pazartesi günü saat 10.00, ikinci Pazartesi günü saat 10.00, yaz tatiline denk gelen Temmuz ayının 1. günü saat 10.00, 15.günü saat 18.00 saatleri arasında küçüğü bulunduğu yerden teslim alarak süre sonrasında aynı yere teslim etmesi ve yanında bulundurduğu sürece ihtiyaçlarının kendisince karşılanması koşuluyla görüşebilmesi için kişisel ilişki kurulmasına..." davacının diğer taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabulü yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamına alınan sosyal inceleme raporlarına göre; davalı babanın yaşam koşullarının ortak çocuk için uygun olduğu, çocuk ile baba arasında ilişkinin çocuğun yetiştirilmesini engellemeyeceği, ancak çocuğu okul hayatına başladıktan sonraki süreçte her haftasonu babası ile görüşmesinin anne ile vakit geçirmesine imkan vermeyeceği ve çocuğun üstün yararına olmayacağı, yine tarafların çalışması sebebiyle çocukla anne arasında da makul sürede vakit geçirmenin çocuğun yararına olacağının rapor edildiği,

Mahkemece kişisel ilişkinin azaltılması yerinde olmakla birlikte yaz tatilinde temmuz ayının birinci günü saat 10.00'dan 30 uncu günü saat 18.00'e kadar kişisel ilişki kurulması çocuğun yararına olacağından davalının istinafının kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının birinci bendinin kaldırılarak,

hüküm fıkrasının birinci bendi yerine geçmek üzere, tarafların ortak çocuğu ile davalı baba arasında, "...her ayın 2. ve 4.hafta sonu cumartesi günü sabah saat 10.00'dan pazar akşam saat 18.00'e kadar, dini bayramların ikinci günü sabah saat 10.00'dan üçüncü günü akşam saat 18.00'e kadar, babalar günü sabah saat 10.00'dan aynı gün akşam saat 18.00'e kadar, sömestr tatilinin ilk pazartesi günü sabah saat 10.00'dan ikinci pazartesi günü sabah saat 10.00'a kadar,

yaz tatiline denk gelen temmuz ayının 1.günü sabah saat 10.00'dan 30.günü akşam saat 18.00'e kadar küçüğü bulunduğu yerden teslim alarak süre sonrasında aynı yere teslim etmesi ve yanında bulundurduğu sürece ihtiyaçlarının kendisince karşılanması koşuluyla görüşebilmesi için kişisel ilişki kurulmasına..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davalı babanın Konya'dan gelerek ortak çocuğu alıp gitmesi ortak çocuğun tüm düzenini alt üst ettiği, kurulan kişisel ilişkinin fazla olduğu, davalının annesinin şiddet göstermesi dahi kişisel ilişkinin tamamen kaldırılması sebebi iken kişisel ilişki süresinin uzatılmasının hakkaniyete aykırı olduğu, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, baba ile çocuk ile arasında kurulan kişisel ilişki süresinin çocuğun üstün yararına ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü, 324 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,