Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/315 K.2024/8069

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının sürekli büyü, muska ve medyumluk işleriyle ilgilendiğini, sürekli korkuttuğunu, baskı altına aldığını, tehdit ettiğini, sürekli hakaret ettiğini, cinsel şiddet uyguladığını, çocuğu ...'ye cinsel tacizde bulunduğunu belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, kadın lehine aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; davacının evi terk edip gittiğini, davacı eve döneceği sırada davacının ailesinin otobüsten indirip boşanmaya zorladıklarını, davacının, ailesinin baskısıyla işbu davayı açtığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; erkeğin, büyü, muska işleriyle ilgilendiği, kadının bir kusurunun olmadığı, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın için aylık 5.000,00 TL toptan yoksulluk nafakasına, kadın lehine 5.000,00 TL maddi tazminata, kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının beyanına göre 23.10.2020 tarihinde tarafların ayrı yaşamaya başladıkları, tanık ...'nin anlatımlarındaki olay ve Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/326 Esas ve 2021/619 Karar sayılı dosyaya ilişkin olayın evlilik tarihinden öncesine ait olduğu, dava dilekçesi ekinde belirtilen sosyal paylaşım çıktılarındaki yazı ve fotoğrafların da evlilik tarihinden önceki dönemlere ilişkin olduğu, evlilik tarihinden önceki dönemdeki iddiaların işbu davada ileri sürülemeyeceği, erkeğe verilen kusurun ispatlanamadığı,

kaldı ki kadının evlenmeden önce erkeğe muska yapmak üzere gittiğini beyan etmesi nedeni ile erkeğe kusur olarak verilen hususun kadın tarafından evlenmeden önce bilindiği, bu nedenle erkeğe kusur olarak verilemeyeceği, kadının istinafı olmadığı için erkeğe ek kusur da verilemeyeceği, davacı tarafından ileri sürülen vakıaların ispatlanamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiği halde aksi yönde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalının istinaf talebinin kabulü ile davanın reddine, kadın lehine tedbir nafakası takdir edilmediği,

kadının bu yönde her hangi bir istinafı olmaması nedeniyle erkek lehine usulü kazanılmış hak oluştuğu, bu nedenle kadın için tedbir nafakası takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; boşanma davasında davalı erkeğin kusurunun ispatlanıp ispatlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,