Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/3178 K.2024/3003

Taraflar arasındaki mal rejimi tasfiyesinden kaynaklı alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile kararda belirtilen alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi sebebiyle dosya istinaf incelemesindeyken, davalı vekilinin davaya konu bağımsız bölümler ve araç üzerindeki tedbirlerin kaldırılmasını talep etmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16.02.2024 tarihli karar ile davalının başvurusunun kabulü ile kararda belirtilen bağımsız bölümler ve araç üzerindeki tedbirlerin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 18.03.2024 tarihli ek karar ile temyiz başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi bendi uyarınca kararın kesin nitelikte olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz başvurusunun reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 18.03.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin geçici hukuki korumalar hakkında verdiği kararlar 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca kesin olup temyiz edilemez.

Temyiz başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.