Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/3530 K.2025/320

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı müteveffa erkek tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması esnasında davacı erkek eşin ölümü nedeniyle boşanma davasının konusuz kaldığı, davacı erkek mirasçılarının kusur tespiti yönünden davaya devam ettiği ve Mahkemece yapılan yargılama sonucunda sağ kalan eş olan davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek şekilde kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiş olduğu, davalı kadın tarafından istinaf talebinde bulunulması üzere Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

Somut olayda, Mahkemece dinlenen davacı erkek tanıkları; ölen davacının mirasçılarıdır. Davalı ile davacı mirasçıları olan tanıklar arasında kusur tespiti davası açısından menfaat çatışması bulunmaktadır. Ayrıca ölen erkek eşin tanık beyanlarıyla davalı kadının tanık beyanları arasında çelişki bulunmaktadır. Tanıkların durumu, dosyada kadının kusurunu ispatlayan başkaca delil de bulunmaması dikkate alındığında; kadının boşanmayı gerektirir kusurlu davranışının ispat edilemediği anlaşılmaktadır. Hal böyle iken Mahkemece kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olmadığının tespitine karar verilecek yerde hatalı değerlendirme ile kadının kusurlu olduğunun tespitine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.