Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/3582 K.2024/6646

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkiline ait şahsi eşyalar ile düğünde takılan ziynet eşyalarının davalı tarafta kaldığını, ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere şimdilik 20.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının dava dilekçesinde belirttiği kadar ziynet eşyasının olmadığını, düğünde takıldığı iddia edilen takıların müvekkiline ait olduğunu, davacı müşterek haneden ayrılırken söz konusu ziynet eşyalarını çantasına alarak götürdüğünü, davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir. .

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkek ve kadının evliliklerinin ilk günlerinde kendileri için kurulan ayrı evde yaşadıkları ancak daha sonra kadının isteği ile erkeğin anne ve babası ile yaşamaya başladıkları, kadının telefonuyla fazla zaman geçirmesi, sürekli telefon görüşmeleri yapması, eşine soğuk davranması gibi sebeplerle davacı tarafından davalının anne ve babasının yanına götürüldüğü, davalının baba evinde dört gün kadar kaldığı,

ailesi tarafından evine dönmesi telkin edildiğinde davacıyı sevmediğini, ona ısınamadığını, geri dönmek istemediğini söylediği ancak davalının ailesinin ısrarcı olması üzerine davacı, kayın validesi ve kayın pederi ile birlikte yaşadıkları konuta döndüğü, davalının döndüğü günü takip eden sonraki gün evden kaçtığı, bunun üzerine davalının annesinin ... ilçe jandarma komutanlığına ihbarda bulunarak kızının 24.12.2017 günü evden kaçtığı söylediği,

davalının annesinin, erkek kardeşinin, kolluk tahkikatı sırasında alınan beyanlarında davalı kızlarının davacı tarafından herhangi bir şekilde darpa, psikolojik şiddete, baskıya maruz bırakılmadığını ve davalı kızlarına ulaşamadıklarını beyan ettikleri, davalının, davacı ile yaşadıkları haneyi terk ederek gönül ilişkisi yaşadığı şahsın yanına gittiği ve halen daha birlikte yaşadıkları ve bu beraberlikten ortak çocuklarının olduğu, anılan sebeplerle davalının evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tam ve ağır kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmalarına, karar verilmiş olduğu; davacı tarafından evi terk hususunun önceden planlandığı,

olayın oluş şekline göre ziynetlerin davacı kadının yanında götürmesinin hayatın olağan akışına uygun olduğu, planlı bir şekilde evi terk eden kadının ziynet eşyalarını yanında götürdüğü kanaatine varıldığı gerekçesi ile ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili, hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın reddi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun ( 6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince davacı kadının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın reddi yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan ziynet alacağı davasının ispat edilip edilmediği, davanın reddinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 26 ncı, 190 ıncı, 323 üncü, 326 ncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ncı, 220 nci, 222 nci ve 226 ncı maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,