Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/421 K.2024/8018

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın ve karşı davanın kabulüne, karşı davada talep edilen ziynet ve eşya alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı davalı kadın vekili ve davalı davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı davalı kadın vekili ve davalı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Dosya içeriğine göre davalı davacı erkek vekilinin temyizine konu ziynet alacağı ve eşya alacağı miktarı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı davacı erkek vekilinin ziynet alacağı ve eşya alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı davacı erkek vekilinin diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı davalı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle ; erkeğin ve ailesinin kadına ve ailesine hakaret ettiğini, evlenmeden önce kadına devredeceğini vadettiği taşınmazı devretmediğini, maaşını kardeşine verdiğini, ekonomik şiddet uyguladığını, evin ihtiyaçlarını karşılamadığını, aşağıladığını, ayrımcılık yaptığını, evin geçiminin kadının annesinin emekli aylığı ile karşılandığını, evde çıplak gezdiğini, cinsel güç artırıcı ilaçlar kullandığını, aralarında cinsel münasebet olmadığını, ilaçları niçin kallandığı sorusuna "ben kendi işimi kendim hallederim sana ihtiyacım yok" cevabını verdiğini ,

erkeğin kadının hastalığında yanında olmadığını, tehdit ettiğini, iftira attığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, aylık 1.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasın karar verilemesini,nafakaların üfe oranında artırılmasına, 100.000,00 TL maddî tazminat ile 200.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilemesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçelerinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, kadının erkeği istemediğini , toplum baskısı nedeni ile evlendiğini söylediğini, erkeği hor gördüğünü, sevgi göstermediğini, cinsel birliktelik yaşamadığını, kendisine ait evde yabancılaştırıldığını, kadının hakaret ettiğini, evin giderlerinin erkek tarafından karşılandığını, kadının evlenmeden önce 1 kez evlilik yaptığını beyan ettiği fakat 3 kez de dini nikahlı birlikteliğinin olduğunu öğrendiğini, tehdit ettiğini savunarak ve iddia ederek asıl davanın reddine,

4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, 10.000,00 TL maddî tazminat ile 10.000,00 TL manevî tazminatın kadından alınarak erkeğe verilmesine, erkeğe takılan ziynet eşyalarının ve ev eşyalarının aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde bedelinin kadından alınarak erkeğe verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadına hakaret ettiği, evin ve kadının ihtiyaçlarını karşılamadığı, ameliyat olduğunda kadın ile ilgilenmediği, hastalığı ile dalga geçtiği , üzerinde baskı kurarak işini kaybetmesine neden olduğu, aşağılayıcı sözler söylediği, annesini evde istemediği, evi terk etmeye zorladığı, kadının, erkeği tehdit ettiği, hakaret ettiği, aşağıladığı, annesinin geçici kalacağını söylemesine rağmen sürekli kalması, evlilik öncesi 2 kez evlilik yaptığını erkekten gizlediği, belirlenen kusurlu davranışlarla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı,

evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında erkeğin ağır kusurlu olduğu kadının hafif kusurlu olduğu , tarafların sosyal ekonomik durumları, kadının boşanma ile yoksulluğa düşecek olması, kusurlu davranışlar ve kusur durumu, erkeğin ziynet ve eşya alacağına ilişkin iddialarını ispat edememesi, kadının bu hususta yemin etmesi gerekçesi ile asıl davanın ve karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, nafakanın her yıl üfe oranında artırılmasına, aylık 300,00 TL yoksulluk nafakasına, nafakanın her yıl ÜFE oranında artırılmasına,

15.000,00 TL maddî tazminat ile 25.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine, erkeğin maddî tazminat, manevî tazminat, ziynet alacağı ve eşya alacağına ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davacı davalı kadın vekili ve davalı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün kusur belirlemesi, kabul edilen karşı dava, kabul edilen maddî tazminat, manevî tazminat, tedbir nafakası, yoksulluk nafakası miktarları bakımından kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle ;hükmün kusur belirlemesi, maddî tazminat, manevî tazminat, tedbir nafakası, yoksulluk nafakası, ziynet ve eşya alacağı taleplerinin reddi ve buna bağlı vekâlet ücreti bakımından kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince belirlenen kusurlu davranışların ve kusur durumuna ilişkin karar ve gerekçenin, tarafların sosyal ekonomik durumları, gelir seviyeleri, yaşantıları, boşanmaya neden olan olaylardaki kusur durumu gereği taktir edilen tedbir nafakası, yoksulluk nafakası, maddî tazminat, manevî tazminat taktirinin ve miktarının isabetli olduğu, erkeğin ziynet alacağı ve eşya alacağı bakımından açtığı davasını ispat edemediği, aynen iade mümkün olmaması halinde kısmi olarak değerlerini talep ettiği, eşyaların değerinin hükmedilen vekâlet ücretinin üzerinde olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı davalı kadın vekili ve davalı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmün kusur belirlemesi, kabul edilen karşı dava, kabul edilen maddî tazminat, manevî tazminat, tedbir nafakası, yoksulluk nafakası miktarları bakımından bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmün kusur belirlemesi, maddî tazminat, manevî tazminat, tedbir nafakası, yoksulluk nafakası, ziynet ve eşya alacağı taleplerinin reddi ve vekâlet ücreti bakımından bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir .

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflarca açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bulunan geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının kabulü, kadın yararına hükmedilen tedbir nafakası, yoksulluk nafakası, maddî tazminat, manevî tazminat ve miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı,166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 169 uncu maddesi, 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle davalı- davacı erkeğe kusur olarak yüklenilen kadının hastalığı ile dalga geçtiği ve kadının üzerinde baskı kurarak işini kaybetmesine neden olduğu vakıalarının ispatlanmadığının, ispatlanmayan vakıaların kusur olarak yüklenmesinin mümkün olmadığının;

davacı-davalı kadına kusur olarak yüklenen erkeği aşağıladığı vakıasının ispatlanmadığının, ispatlanmayan vakıanın kusur olarak yüklenmesinin mümkün olmadığı; ancak belirlenen ve gerçekleşen bu kusurlara göre boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin yine de ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; 1.Davalı davacı erkek vekilinin, ziynet alacağı ve eşya alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

2.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,