Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4276 K.2024/5922

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 4271 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4271 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına ve fer'îlerine, ziynetlerin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; tarafların 4271 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 12.05.2016 tarihli ve 2013/1082 Esas, 2016/1128 Karar sayılı kararıyla; karşı davanın reddine, asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine, ziynet alacağı davasının ise kadın tarafından ziynetlerin erkeğe rızası ile verildiği ve tedavi ve ortak giderler için harcandığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili tarafından boşanma davasının fer'îleri ve ziynet alacağı davasının reddi yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise boşanma davasının fer'îleri yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin, 19.11.2018 tarihli ve 2017/1769 Esas 2018/13037 Karar sayılı ilâmıyla; ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere erkeğe verildiği hususunun ispatlanamadığı gerekçesiyle ziynet alacağı davası yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına, erkeğin tüm, kadının sair temyiz itirazlarının reddi ile kararın boşanma davasına yönelik kısmının onanmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, ziynetlerin rıza ile ve iade şartı olmaksızın verildiğinin erkek tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile ziynetlere ilişkin talebin kısmen kabulü ile, 10 adet 22 ayar her biri 33 gram ağırlığında bilezik (25,410,00 TL değerinde) ve 7 adet reşat altının (4.046,00 TL değerinde) aynen iadesine, olmadığı takdirde ziynetlerin bedeli olan 29.456,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiş olup temyiz edilmeden kesinleşmiştir.

2.Mahkemenin 02.11.2023 tarihli tavzih kararı ile kadının sadece aynen iade talebi bulunduğu gerekçesiyle bedele ilişkin kısım hükümden çıkartılmıştır.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde; ziynetlerin süs altın şeklinde olanlarının kadına ait olduğu, çeyrek vb. şekilde olanların kadına özgü olmadığını, talep edilen altınların kadına özgü olmadığını, altınların erkeğe mi kadına mı takıldığının tespitinin yapılmadığını, Mahkemece önce terditli şekilde aynen iade ve bedele hükmedildiğini ancak tavzih ile bedelin kaldırıldığını, temyiz incelemesine tabi bir dosyada karar verildikten sonra temyiz aşamasında ileri sürülmesi gereken bir konuda tavzih kararı verilmesinin hatalı olduğunu belirterek ziynet alacağı davasının kabulü ve tavzih kararı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, bozma ilamına uygun hüküm kurulup kurulmadığı, tavzih talebinin kabulünün yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 1 inci, 2 nci, 6 ncı, 220 nci, 222 nci ve 226 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen kararda, ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne, ziynetlerin aynen iadesine, olmadığı takdirde bedelinin yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş olup davacı-davalı kadın vekilinin tavzih talebi üzerine 02.11.2023 tarihli tavzih kararı ile de kadının sadece aynen iade talebinin bulunduğu, bedele ilişkin kısmın hükme sehven yazıldığı gerekçesiyle kadının tavzih talebinin kabulü ile ziynetlerin aynen iadesine karar verilmiş, bedele ilişkin kısmın hükümden çıkarıldığı görülmüştür.

Taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Hal böyle iken Mahkemece, somut olayda tavzih koşulları oluşmadığı halde tavzih talebinin kabulü doğru görülmemiş olup tavzih ek kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Mahkemenin tavzih kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre erkeğin diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,