Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/433 K.2024/805

...

MAHKEMESİ

Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI

2023/358 E., 2023/602 K.

DAVA TARİHİ : 16.08.2021

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde; erkeğin fiziksel şiddet uyguladığını, sürekli hakaret ettiğini, birlik görevlerini ihmal ettiğini, cimri olduğunu, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığını, bağımsız konut temin etmediğini, kadının ailesi ile görüşmesine engel olduğunu, tehdit ettiğini, erkeğin babasının da kadına fiziksel, ekonomik ve psikilojik şiddet uyguladığını ve düğünde takılan ziynet eşyalarının erkekte kaldığını iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine,

çocuk yararına aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata ve dilekçede belirtilen ziynet alacağına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçelerinde; dava dilekçesindeki iddiaların gerçeği yansıtmadığını, kadının erkeğin ailesine kötü davrandığını, eşine ve ortak çocuğa hakaret ettiğini, birlik görevlerini ihmal ettiğini, ortak konutu terk ettiğini ve kişisel eşyaları ile ziynet eşyalarını yanında götürdüğünü iddia ederek davanın reddine, mahkemenin aksi kanaatte olması durumunda ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, çocuk yararına her yıl ÜFE oranında artırılmak üzere aylık 750,00 TL iştirak nafakası ile erkek yararına 40.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ve 2021/314 Esas, 2022/371 Karar sayılı kararı ile; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda bağımsız konut temin etmeyen erkeğin tam kusurlu olduğu ve kadına yüklenebilecek kusurlu bir davranış olmadığı gerekçesiyle; davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca boşanmalarına, ortak çocuk Dursun Ali'nin velâyetinin babaya verilmesine, çocukla anne arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuk yararına aylık 500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına takdir edilen tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle kaldırılmasına,

kadının yoksulluk nafakası ve manevî tazminat talebinin reddine, kadın yararına 15.000,00 TL maddî tazminata, erkeğin tazminat talepleri ile ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili maddî tazminatın miktarı ve reddedilen manevî tazminat talebi ile ziynet alacağı davası; davalı erkek vekili kusur belirlemesi ve tazminatlar yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.10.2022 tarihli ve 2022/1792 Esas, 2022/1873 Karar sayılı kararıyla; kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili maddî tazminatın miktarı ve reddedilen manevî tazminat talebi ile ziynet alacağı davası; davalı erkek vekili kusur belirlemesi ve aleyhe hükmedilen maddî tazminat yönlerinden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 23.01.2023 tarihli kararı ile; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî tazminatın az olduğu gerekçesiyle; kadın yararına hükmedilen maddî tazminat yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma kararına uyulmasına karar verilerek kesinleşen yönlerden karar verilmesine yer olmadığına ve kadın yararına 50.000,00 TL maddî tazminata karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; tarafların ekonomik durumu dikkate alındığında kadın yararına hükmedilen maddî tazminat miktarının hakkaniyete uygun olmadığını ileri sürerek maddî tazminatın miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, bozmanın amacına uygun karar verilip verilmediği ve kadın yararına hükmedilen maddî tazminat miktarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ve 174 üncü maddesinin birinci fıkrası. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple; Davalı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.