Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4415 K.2024/5656

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların boşandıklarını, ortak kız çocuğun velâyetinin annesine verilerek baba ile kişisel ilişki kurulmasına karar verildiğini ancak babanın kişisel ilişki günlerinde ortak çocuğu seni annenden alacağım, bir daha annene göstermeyeceğim şeklinde tehditlerde bulunduğunu, kişisel ilişkiyi zedelediğini, şiddete ve korkuya yönelik söz ve davranışlarda bulunduğunu, bu nedenle ilgili mahkeme ilamı ile takdir olunan kişisel ilişki tesisi kararının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekilin cevap dilekçesinde; davacının dava dilekçesinde ileri sürmüş olduğu iddiaların gerçek dışı ve mesnetsiz, soyut beyanlardan ibaret olduğunu, kabulünün mümkün olmadığını, müvekkiline kusur atfetmeye yönelik iddiaların olduğunu, anlatılan olayların hayatın olağan akışına aykırı soyut beyanlardan ileri geçmeyen iddialar olduğunu, müvekkili ile kızının arasının gayet iyi olduğunu, ekte sunulan ekran görüntülerinden ve mesajlaşma içeriklerinden anlaşılacağı üzere müvekkilinin kızının bütün ihtiyaçlarını karşılamaya çalıştığını, kişisel ilişki günlerinde müvekkilinin kızını tehdit etmesi gibi bir durumun söz konusu olmadığını, bu nedenlerle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların boşandıkları ve ortak çocuğun velâyetinin annesine bırakılarak babası ile arasında kişisel ilişki tesisine karar verildiği, ilamın 11.01.2018 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere kesinleştiği, ortak çocuğun 2008 doğumlu olup, idrak çağında bulunduğu, ortak çocuğun ve dinlenen tanıkların beyanlarından davalının kendine ait ayrı bir evinin bulunmadığı, ailesi ile birlikte yaşadığı, bu sebeple çocuğun babası ile kişisel ilişki kurduğu hafta sonlarında babaannesinin evinde babası ile birlikte kaldığı, ancak çocuğun bu durumdan rahatsız olduğu,

babaannesinin olumsuz söylemlerinden etkilendiği, ortak çocuğun idrak çağında bulunduğu, annesinin ya da annesinin ailesinin çocuğa baskı yada yönlendirme yaptığına dair olumsuz bir durumun davalı tarafça ispatlanamadığı, aynı zamanda davacı tarafından da babanın çocuğa şiddet yada istismar gibi olumsuz bir davranışının da ispatlanamadığı, ancak çocuğun babası ile yatılı ilişki kurulsa dahi buna uymayacak yaşta olduğu,

çocuk ile babanın kişisel ilişkisinin devam etmesinin çocuğun gelişimine olumlu yönde katkısının olacağı anlaşılmakla ''çoğun içinde azı da vardır'' ilkesi gereğince davacının baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması talebinin reddine; ancak davacı tarafından açılan davanın kısmen kabulü ile; küçük ile baba arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri sabah 10.00’dan, aynı günü saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 2. günü sabah 10.00'dan akşamı saat 17.00'ye kadar, küçük ile baba arasında yatısız olacak şekilde kişisel ilişki münasebet tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalı baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkinin tamamen kaldırılması gerektiğini belirterek kararın kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı baba vekili istinaf dilekçesinde; yatısız şekilde kurulan kişisel ilişki kararı ve kararın gerekçesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ortak çocuk Ecrin Liya hakkında düzenlene sosyal inceleme raporunda ve duruşmada çocuk babası ile görüşmek istemediğini bildirmiş ise de, bu durumun kişisel ilişkinin kaldırılması için geçerli bir sebep olmadığı, raporda çocuğun baba figürüne ihtiyaç duyduğu, kişisel ilişki kurması hususunda bir risk faktörüne rastlanılmadığı, ortak çocuğun davalı babası ile kişisel ilişkinin devamının sağlıklı zihinsel, sosyal ve duygusal gelişimi için önemli olduğu kanaatine varıldığı,

çocuğun ve dinlenen tanıkların beyanlarından davalının kendine ait ayrı bir evinin bulunmadığı, ailesi ile birlikte yaşadığı, bu sebeple çocuğun babası ile kişisel ilişki kurduğu hafta sonlarında babaannesinin evinde babası ile birlikte kaldığı, ancak çocuğun bu durumdan rahatsız olduğu, ortakçocuğun idrak çağında bulunduğu dikkate alındığında İlk Derece Mahkemesince kişisel ilişkinin kaldırılması talebinin reddine ve kişisel ilişkinin yatısız olacak şekilde yeniden düzenlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı babanın süreklilik arz edecek şekilde sergilediği olumsuz tutum ve davranışlarından ötürü küçük ile olan kişisel ilişkisini zedelemiş bulunduğundan kişisel ilişkinin tamamen kaldırılması gerekirken aksi yöndeki kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; gerekçenin dosya kapsamı ile uyumlu olmadığı, hiç bir haklı sebep yokken çocuğun baba ile kurulan kişisel ilişkinin daraltılamayacağı, çocuğu ile yatılı kişisel ilişkini müvekkil için bir hak olduğu, kişisel ilişkinin daraltılmasını gerektiren bir durumun mevcut olmadığı ileri sürülerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davanın kabulünün gerekip gerekmediği, boşanma ilamı ile düzenlenen kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı, kurulan kişisel ilişkinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü, 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddeleri. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,