Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4444 K.2025/1391

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, kabul edilen nafaka ve tazminatların miktarı, yoksulluk nafakasına toptan olarak hükmedilmesi yönünden, davalı-davacı erkek vekili tarafından ise; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kabul ve reddedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı -davacı erkek vekilinin tüm, davacı -davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı- davalı kadının açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası ile davalı- davacı erkeğin aynı hukuki nedene dayalı açtığı karşı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesince kadının davasının kabulüne, erkeğin davasının reddine karar verilmiş ve karara karşı kadın tarafından kabul edilen nafaka ve tazminatların miktarı, erkek tarafından ise karşı davanın kabulü, kadının davasının reddi yönünden istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, kusur tespitinin hatalı olduğu gerekçesi ile erkeğin karşı davasının kabulüne karar verilmiştir. Taraf vekilleri, her iki boşanma davası ve fer'îleri yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince "davacı- davalı kadının, babasının erkek eşe tokat atmasına sebebiyet verdiği ve bu duruma sessiz kaldığı, bu hususun asıl dava dilekçesinde ve erkek eşin dosyaya sunduğu Gaziantep 6. ASCM'nin 2022/561 esas 2022/948 karar sayılı ceza dosyasında sabit olduğu, bu vakıanın kadına kusur olarak yüklenmemesinin doğru olmadığı, gerçekleşen duruma göre evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinde erkeğin ağır kadının az kusurlu olduğu..." gerekçesi ile erkeğin karşı davasının da kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının az da olsa kusurlu olduğu belirtilerek erkeğin davasının da kabulüne karar verilmiş ise de Bölge Adliye Mahkemesince kadına kusur olarak yüklenen "....babasının erkek eşe tokat atmasına sebebiyet vermesi ve bu duruma sessiz kalması..." maddi vakıasının, kadının babası tarafından gerçekleştirilen ve kadının dahli olmayan bir eylem olup bu olay sonrası tarafların ayrıldıkları ve bir daha bir araya gelmedikleri, üçüncü kişi tarafından gerçekleştirilen bu eylemin kadına kusur olarak yüklenemeyeceği,

erkek tarafından dayanılan diğer vakıalar yönünden de dinlenen tanıkların sözlerinin bir kısmının sebep ve saiki açıklanamayan soyut izahlardan ibaret olup hükme esas alınamayacağı, bu suretle davacı- davalı kadına başkaca bir kusurunun da ispatlanamadığı anlaşılmakla erkeğin davasının reddi gerekirken hatalı değerlendirme sonucu erkeğin davasının kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.