KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2024/4537 E., 2025/1884 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/313 E., 2024/271 K.
- Dava türü
- Boşanma
- İlk derece mahkemesi
- Ankara 11. Aile Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/260 E., 2022/766 K.
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kusur değerlendirmesi, davanın reddine karar verilmesi gerektiği, davacı lehine manevî tazminat koşullarının oluşmadığı yönlerinden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Velâyet ve kişisel ilişki düzenlemesi kamu düzenine ilişkin olup re'sen incelenmesi gereken konulardandır.
Bu nedenle, Mahkemece kişisel ilişki konusunda yapılan değerlendirmede çocuğun üstün yararı ilkesi yeterince gözetilmeden hüküm tesis edildiği; zira davalı erkek hakkında dosya kapsamına yansıyan olgular dikkate alındığında, müşterek çocukların korunması için gerekli tedbirlerin yeteri kadar değerlendirilmediği; çocuğun üstün yararı ilkesine aykırı şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verildiği görülmektedir.
Oysa velâyet ve kişisel ilişki düzenlemeleri belirlenirken çocuğun ruhsal ve fiziksel sağlığı öncelikli olarak dikkate alınmalıdır. Bu itibarla, İlk Derece Mahkemesinin kişisel ilişki kararının kamu düzenine ve hukuka uygun olmadığı anlaşıldığından hükmün bu yönden re'sen bozulmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/4537, K. 2025/1884, 24 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama