Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4609 K.2025/10635

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili reddedilen alacak talebi ve vekâlet ücreti yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise davanın kabul edilen kısmı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı kadın tarafından açılan mal rejiminin tasfiyesi davasında davacı kadının katılma alacağı talebinin kısmen kabulüne, değer artış payı alacağının ise reddine karar verilmiştir. Hükmün taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı erkeğe yemin teklifi hususunda duruşma açılmasına ve duruşmalı istinaf incelemesi sonucu her iki tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine, istinaf incelemesi tek duruşmada tamamlandığı gerekçesiyle her iki taraf lehine ayrı ayrı 10.200.00 TL istinaf vekalet ücreti takdirine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar istinaf incelemesi duruşmalı yapıldığından her iki taraf lehine vekâlet ücreti takdiri yoluna gidilmiş ise de davalı erkek vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince yapılan duruşmaya katılmadığı anlaşıldığından erkek lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkin hüküm tesisi hatalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.