Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4733 K.2025/1724

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden, davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından ise tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla; aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davalarında İlk Derece Mahkemesinde her iki davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, kadın yararına 15.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmiş, kararın davalı-karşı davacı kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı-karşı davacı kadının tazminat miktarlarına yönelik istinaf telebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının buna ilişkin kısmının kaldırılmasına,

kadın yararına 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminat takdirine, diğer istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının her iki tarafça temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.12.2023 tarihli 2023/2132 Esas 2023/6543 Karar sayılı kararı ile davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminatın az olduğu gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına, davacı-karşı davalı erkek vekilinin tüm, davalı karşı davacı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir.

Dairemizin bozma kararı sonrası Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyulmasına, davalı-karşı davacının maddî ve manevî tazminatın miktarına yönelik istinaf talebinin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının buna ilişkin kısmının kaldırılmasına, davalı-karşı davacının maddî ve manevî tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile 80.000,00 TL maddî tazminat ile 70.000,00 TL manevî tazminatın davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine karar verilmiş, karar her iki taraf vekilince temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyulduğuna göre, yapılacak iş, bozma ilamı doğrultusunda, yeniden hüküm tesis etmekten ibaret olup, Bölge Adliye Mahkemesinin bozma sonrası kararı istinaf incelemesi niteliğinde de değildir. O halde bölge adliye mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesi kapsamına uyulan bozma ilamı kapsamında yeniden hüküm tesis edilmesi gerekirken Dairemizin uyulmasına karar verilen bozma ilamı ile ortadan kalkan önceki kararlara atıf yapılarak, istinaf taleplerinin reddi- kabulü şeklinde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın ilgili bentler yönünden düzeltilerek onanması gerekmiştir.