Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4873 K.2025/1393

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı-davalı erkek vekili tarafından kadının davasının kabulü, yoksulluk nafakası, reddedilen tazminatlar ve velayet, kusur belirlemesi yönünden; davalı-davacı kadın vekili tarafından ise erkeğin davasının kabulü, reddedilen tazminatlar ve kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-davacı kadın vekilinin tüm davacı-davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 4721 sayılı Kanun'un 175 inci maddesine göre, boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. Dosya kapsamındaki sosyal ve ekonomik durum araştırmasında kadının Bilgisayar mühendisi olduğu fakat çalışmadığı, erkeğin ise doktor olduğu ve çalıştığı tespit edilmiştir. Bilgisayar mühendisi olan kadının, çalışmasına engel durumunun olmadığı, rahatlıkla iş bulup çalışabileceğinin anlaşılmasına göre, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceğinden söz edilemez. O halde, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.