Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4892 K.2024/5338

Taraflar arasındaki torunla kişisel ilişki tesisi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesine davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı anne vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; oğullarının 11 Aralık 2018 tarihinde vefat ettiğini, öncesinde anne ve babanın çalışmaları nedeniyle mesai saatlerinde davacılar tarafından bakılan çocuklar ile aralarında sıkı bir bağ olduğunu, oğullarının vefatından sonra torunları ile Mart 2019 ayına kadar bir kaç kez görüşebildiklerini, sonrasında davalının görüştürmeyi kestiğini belirterek müvekkilleri ile torunları arasında kişisel ilişki tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıların amacının çocuklara müvekkilini kötülemek ve anne ile çocuklar arasındaki bağları baltalamak olduğunu, oğulları öldükten sonra çocukların bedensel ve ruhsal gelişmelerine zarar verici tutum ve davranışlarda bulunduklarını, çocukların yaşlarına uygun olmayan söylemlerde bulunduklarını, “anneniz olacak o kaltak babanızı öldürdü. Vicdan azabından mezara bile gidemiyor.”şeklinde konuşma yaptığını, çocuk Arhan’ın ruhsal çöküntüye girmesine sebebiyet verecek davranışlarda bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli, 2019/736 Esas, 2022/129 K. sayılı kararı ile davacılar ile kurulacak kişisel ilişkinin çocukların gelişimini olumsuz etkileyeceği ve çocukların zararına olacağı düşünülerek davanın reddine karar verilmiş, kararın davacılar tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 23.11.2022 tarihli kararı ile psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan oluşturulacak üçlü heyetten ebeveyn ailenin ve çocuğun yaşadığı yerde inceleme yapılıp rapor alınarak, diğer deliller ile dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, çocukların yaşları, üstün yararları ilkesi gözetilerek ulaşılacak sonuç uyarınca gerekçeli şekilde yeniden karar verilmesi için kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile idrak çağında olan Arhan'ın istemine aykırı bir şekilde davacılarla görüşmeye zorlamanın üstün yararın uygun olmayacağı diğer çocuk Beril bakımından ise, alınan uzman heyet raporunda davacılarla kişisel ilişki kurmasına yönelik olarak olumlu görüşlere yer verildiği, bu itibarla davacılar tarafından küçük Beril'in istismara uğradığı veya şiddet gördüğüne dair delil ve iddia olmadığı gerekçesiyle davacılar ile ... arasında kişisel ilişki talebinin reddine, Beril ile davacılar arasında her ayın 3. hafta sonu Cumartesi günleri saat 10.00'dan, akşam 15.00’a kadar, dini bayramların 2. günleri saat 10.00'dan aynı gün akşam saat 15.00'a kadar, kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı anne vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı anne vekili istinaf dilekçesinde özetle; kişisel ilişkinin Beril açısından travma yaratacağını, raporun yetersiz olduğunu, alacak davasında olduğu gibi kısmen kabul kısmen ret kararının hatalı olduğunu belirterek davanın kabulü yönünden kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların iddia ve savunmaları, toplanan deliller, çocuğun yaşı, uzman raporu ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacılar ile istinafa konu karardaki kişisel ilişki gün ve süresinin, dede-babaanne ile çocuk Beril arasında "aile bağlarını" güçlendirmek ve geliştirmek, davacıların torun sevgisini tatması bakımından gerekli ve yeterli olduğundan davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı anne vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı anne vekili özetle; istinaf gerekçelerinin cevaplanmadığını, kararın kardeşler arasında dengeyi bozacağını belirterek davanın kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacılar ile torunları arasında kişisel ilişki tesisi için olağanüstü şartlarının mevcut olup olmadığı, davanın kabulü kararının isabetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 325 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 12 nci maddesi. Çocuk Haklarına Dair Avrupa Sözleşmesi'nin 3 üncü ve 6 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,