Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4933 K.2025/2125

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi ve miktarı, erkeğin tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı-davacı kadın vekili tarafından ise; kusur belirlemesi, ziynet alacağının reddi, maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası miktarı yönünden olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-davacı kadın vekilinin tüm, davacı-davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için boşanmakla yoksulluğu düşeceğinin belirlenmesi gerekir. Toplanan delillerden, kadının mental aritmetik öğretmeni olduğu, vergi dairesinden gelen yazı cevabına göre Lüleburgaz Bilinçli Zeka Kişisel Gelişim Kurs Merkezi sahibi olduğu, 05.10.2022 tarihinde yapılan kolluk araştırmasına göre ise bu işyerinin kadın tarafından işletildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda kadının kendisini yoksulluktan kurtaracak düzeyde sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu ve 4271 sayılı Kanununun 175 inci maddesindeki koşulların somut olayda kadın yararına oluşmadığı gözetilmeksizin davalı-davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.