Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4997 K.2025/2198

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- davalı kadın vekili tarafından ziynet alacağı ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı- davalı kadın vekilinin bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

2.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesine göre, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre, kural olarak ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Davacı- davalı kadın, ziynetlerinin satın alınan ev, araba ve ortak çocuğa alınan araba ve düğün masrafları için davalı- davacı erkek tarafından kendisinden alındığını iddia ederek aynen iade mümkün olmadığı takdirde bedel talebinde bulunmuştur. Davalı- davacı erkek ise, takılan ziynetlerin düğünden önce bir kısmının emanet olarak alındığını sonra sahiplerine iade edildiğini, bir kısmının ise kadının iade şartı olmadan ortak çocuk için kullandığını, geri kalan altınların ise kadın tarafından kendi birikimleriyle evlilik içerisinde alındığını beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince alınan bilirkişi raporu ve dinlenen tanık beyanları ile bir kısım ziynetlerin mevcut olduğu ispatlanmış ise de bu ziynetlerin davacı- davalı kadın tarafından kendi isteği ile bozdurulduğu, davalı- davacı tarafından zorla ya da iade şartıyla alındığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ziynet alacağına ilişkin erkek lehine vekalet ücretine ve boşanmanın fer'îleri yönünden kadın lehine hüküm kurulmuştur. Karar, davacı- davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta iddia ve savunma doğrultusunda ispat yükü davacı kadındadır. Tanık beyanlarına göre kadına ait ziynet eşyalarının bir kısmının ev alımında kullanıldığı anlaşılmaktadır. Ziynetlerin ne kadarının ev için kullanıldığı hususunda bu yönde beyanda bulunan tanıkların yeniden dinlenmesi, miktarın net olarak belirlenmesi, net olarak belirlenemediği takdirde hakkaniyet ilkesi gözetilerek Mahkemece bir miktar belirlenip ve bu yönde bilirkişi raporu alınarak kabul kararı verilmesi gerekmektedir.

Diğer yandan gerek dosyadaki tanık beyanları, gerekse de davalı-davacı erkeğin ikrarından ziynet eşyalarının belli bir kısmının düğünde bir başkasından emanet olarak takıldığından bahisle davacı-davalı kadından geri alındığı anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre kaynağı ne olursa olsun kadına düğünde takılan kadına özgü ziynet eşyaları kadının kişisel malı kabul edilmektedir. Bu sebeple bilirkişi raporu doğrultusunda erkek tarafından emanet olarak alınıp kadına takıldığı ileri sürülen 1 adet künye ve 6 adet tanesi 10-12 gr ağırlığında bilezik yönünden de kabul kararı verilmesi gerekirken reddi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.