Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/5164 K.2025/2609

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı -davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ve maddî, manevî tazminat talebinin reddi yönünden; davalı -davacı erkek vekili tarafından ise kişisel ilişki süresinin yetersiz olması ve bankaya gönderilen para ile ilgili hüküm kurulmaması yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğundan bahisle erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiş, karara karşı taraflarca aleyhe olan yönlerden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince yeniden yapılan kusur belirlemesi ile boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulüne, tarafların istinaf başvurularının kısmen kabulü ile ilgili bentlerin kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, sair istinaf istemlerinin ise esastan reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca yukarıda sınırlandırıldığı şekilde temyiz edilmiştir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı -davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince, her ne kadar evlilik birliğini sona erdiren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle hüküm verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan deliller ile birlikte taraf beyanlarından erkeğin yabancı kadınlarla mesajlaşmalarının "... sarsıcı davranış" olarak değerlendirilmesi ve erkeğe bu vakıanın kusur olarak yüklenmesi gerekmektedir.

Bu durumda erkeğin gerçekleşen ... sarsıcı davranışları karşısında kadına "kıskanç davranışlarda bulunma" vakıası kusur olarak yüklenemeyeceği gibi kadına kusur olarak yüklenen bu vakıaya yönelik dinlenen tanık ifadelerinin sebep ve saiki belli olmayan, soyut beyan ve izahlardan ibaret olduğu da değerlendirildiğinde kadına "kıskanç davranışlarda bulunma" vakıası kusur olarak yüklenemeyecektir.

Buna göre belirlenen ve gerçekleşen kusur durumuna göre evlilik birliğini sona erdiren olaylarda erkeğin kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekirken hatalı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3.Yukarıda (2) numaralı paragrafta açıklandığı üzere; boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı -davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, yararına 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası koşullarının gerçekleştiği anlaşılmıştır. O halde Mahkemece tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kusurun ağırlğı ve hakkaniyet kuralları gözetilerek kadın yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi gerekirken hatalı kusur belirlemesi sonucu yazılı şekilde isteğin reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.