Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/525 K.2024/1224

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davasında bozmaya uyularak verdiği karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, İlk Derece Mahkemesinin kararının bozmanın amacına uygun olmayan maddî tazminat miktarı yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadın yararına daha uygun miktarda maddî tazminata karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin davacı anneye verilmesine, çocuklar yararına toplam 2.000,00 TL tedbir-iştirak nafakası ile davacı kadın yararına 2.000,00 TL tedbir, yoksulluk nafakasının davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, faizi ile 300.000,00 TL maddî, 300.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı-karşı davalı kadın vekili 02.03.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile; faizi ile 700.000,00 TL maddî, 500.000,000 TL manevî tazminatın davalı-karşı davacı erkekten alınarak davacı-karşı davalı kadına verilmesine, çocuklar yararına toplam 6.000,00 TL tedbir-iştirak nafakası ile davacı-karşı davalı kadın yararına 5.000,00 TL tedbir-yoksuluk nafakasının davalı-karşı davacı erkekten alınarak davacı-karşı davalı kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili süresinde verdiği cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin davalı-karşı davacı babaya verilmesine, 150.000,00 TL manevî tazminatın davacı-karşı davalı kadından alınarak davalı-karşı davacı erkeğe verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 17.12.2020 tarihli, 2018/87 Esas 2020/602 Karar sayılı kararı ile; davalı-karşı davacı erkeğin davacı-karşı davalı kadına birçok kez sinkaflı sözler ile hakaret ettiği, yazlıkta kadına ve ortak çocuklara fiziksel şiddet uyguladığı, en son evde çıkan tartışmada erkeğin, kadının anne babasına ana avrat sinkaflı sözler ile hakaret ettiği, kadına vurduğu, tartışmayı duyan ortak çocuğun araya girmesi ile tavayı çocuğun koluna vurduğu ve tavayı yere birkaç kez vurup yamulttuğu bu nedenle yargılandığı, kadına hakaretten ortak çocuğu yaralamadan ceza aldığı,

evlilik birliğinin ortak hayatın devamı davacı-karşı davalı kadından beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, tarafların ayrı yaşadıkları, bundan sonra barışıp bir araya gelme imkanlarının kalmadığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin kusurlu olduğu gerekçesi ile davacı-karşı davalı kadının davasının kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu`nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, davalı-karşı davacı erkek tanıklarının bir kısım beyanlarının somut görgüye dayanmadığı, davalı-karşı davacıdan aktarma olaylara ilişkin olduğu,

davalı-karşı davacı erkeğin iddialarını ispat edemediği, boşanmada kusurun davacı-karşı davalı kadına ve ortak çocuğa fiziksel şiddet uygulayan ve hakaret içeren sözler söyleyen davalı-karşı davacı erkekte olduğu, kusurlu eşin dava açma hakkının bulunmadığı gerekçesi ile karşı davanın reddine, ortak çocuklar yargılama sırasında ergin olduklarından velâyet konusunda karar verilmesine yer olmadığına, çocuklar için hükmedilen tedbir nafakalarının ergin oldukları tarihe kadar devamına, iştirak nafakası takdirine yer olmadığına, eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacakları,

davacı-karşı davalı kadının ev hanımı olduğu, gelirinin mal varlığının bulunmadığı, boşanmakla yoksulluğa da düşeceği gerekçesi ile 1.500,00 TL yoksulluk nafakasının davalı-karşı davacı erkekten alınarak davacı-karşı davalı kadına verilmesine, nafakanın her yıl TÜİK in yayınladığı ÜFE oranında arttırılmasına, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı karşı davacı erkeğin kusurlu olduğu, davacı-karşı davalı kadının boşanmakla mevcut ve beklenen menfaatlerinin zarar gördüğü, en azından eşinin desteğini yitirdiği,

kişilik haklarının da saldırıya uğradığı gerekçesi ile karar kesinleştikten itibaren yasal faizi ile 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminatın davalı-karşı davacı erkekten alınarak davacı-karşı davalı kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.02.2022 tarihli ve 2021/332 Esas, 2022/148 Karar sayılı kararıyla; taraflarca usulüne uygun olarak sunulan dilekçelerde dayanılan çekişmeli vakıalardan, hüküm tesisine esas alınarak erkeğe yüklenen kusurlara ilişkin maddî vakıaların dosya kapsamında sunulan delillerle kanıtlandığı belirlenmekle kusurların yüklenilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, erkek tarafından kadın için öne sürülen vakıaların delili tanık beyanlarının ise soyut, yetersiz, iddiayı kabule elverişli olmayan açıklamalardan ibaret olması nedeniyle, mahkemece yaşanan olaylarda erkeğin kusurlu kabul edilmesi,

yüklenen kusurların nitelendirilmesi ve kadına kusur yüklenilmemesinin yerinde ve isabetli olduğu, tam kusurlu erkeğin boşanma davasının reddinin ile kadının davasının kabulü ile boşanma kararı verilmesinin de doğru olduğu, kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakasına ilişkin yasal koşulların oluştuğu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, kusur dereceleri, fiili evlilik süresi, kadının ihtiyaçları, paranın alım gücü, ihlal edilen mevcut veya beklenen menfaatlerin kapsamı, kişilik haklarına yapılan saldırı,

4721 sayılı Kanun`un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu`nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak kadın lehine hükmedilen tazminat ve nafaka miktarları da uygun olduğu gerekçesi ile tarafların istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-karşı davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 20.06.2022 tarihli, 2022/4572 Esas 2022/6019 Karar sayılı kararı ile; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddî tazminatın az olduğu gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İlk Karar İlk Derece Mahkemesinin16.12.2022 tarih ve 2023/2908 Esas, 2023/2157 Karar sayılı kararla; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına kusurun derecesine, evlilik süresine, paranın alım gücüne, ... kadının ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerine ve hakkaniyet ilkelerine göre 250.000,00 TL maddî tazminatın boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davalı karşı davacı erkekten alınarak davacı karşı davalı kadına verilmesine karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkamesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından tazminat miktarı yönünden temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2.Dairenin 04.05.2023 tarih ve 2023/2908 Esas, 2023/2157 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmedilen maddî tazminat yine azdır. 4721 sayılı Kanun`un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun`un 50 ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak davacı-karşı davalı kadın yararına daha uygun miktarda maddî tazminat takdiri gerektiği gerekçesi ile hükmün maddî tazminat miktarı yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı itibariyle boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalının kusurlu olduğunun tespit edildiği ve kararın bu haliyle kesinleştiği, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına kusurun derecesine, evlilik süresine, paranın alım gücüne, davacının ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerine ve hakkaniyet ilkelerine göre kadın yararına daha uygun miktarda maddî tazminata karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile kadın yararına 600.000,00 TL maddî tazminata karar verilmiştir .

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; Mahkemece maddî tazminata hükmederken davalı taraf için yeniden bir sosyal durum araştırması yapmadığını, davalı taraf dava açıldığı zaman çalışıyorken aradan geçen zaman zarfı içerisinde emekli olduğunu, yargılamaya başlarken ve maddî tazminatı belirlerken tarafları ekonomik durumunu araştırıp delilleri topluyor ve ona göre karar verirken yapılan usuli yargılama da sadece tazminat miktarını artırmak ile yetinilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek; kararın maddî tazminat miktarı yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, bozmaya uyularak hükmedilen maddî tazminat miktarının dosya kapsamına ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple; Davalı-karşı davacı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,