Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/5313 K.2025/2620

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından tedbir nafakasının miktarı, yoksulluk nafakasının reddi ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı kadın tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı olarak açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına, kadın yararına maddî ve manevî tazminat ödenmesine, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiş, kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kadın yararına daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat ödenmesi ile kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmesine karar verilerek erkeğin tüm, kadının ise sair istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. Karar davacı kadın vekili tarafından yukarıda gösterilen şekilde temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırmaları, SGK kaydı ve maaş bordrosundan kadının düzenli ve sabit bir gelirinin olduğu gerekçesiyle kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

Dosyanın yapılan incelemesinden kadının evliliğin son dönemlerinde kendi adına açtığı dükkanda çalıştığı tanık ve taraf beyanlarından anlaşılmış ise de, pandemi nedeniyle iş yerini kapatmak durumunda kaldığı ve gelir elde etmediği kadın tarafından kanun yolu dilekçelerinde ileri sürülmüştür.

O halde kadının temyiz dilekçesindeki iddiaları doğrultusunda yeniden etraflıca araştırma yapılarak, kadının sürekli ve düzenli bir işte çalışıp çalışmadığı, çalıştığının tespit edilmesi halinde, ne zamandan itibaren çalıştığının ortaya konulması, çalışması karşılığında elde ettiği gelirin düzenli ve sürekli olup olmadığı, kendisini yoksulluktan kurtaracak düzeyde bulunup bulunmadığı,

tarafların gelir durumlarının birbirlerine yakın veya denk olup olmadığının araştırılarak sonuca göre kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.