Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/5396 K.2025/2909

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı mirasçıları vekili tarafından kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı ... erkek tarafından 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı hukuki nedenine dayalı olarak boşanma davası açılmış, yargılama devam ederken davacı erkek 06.04.2020 tarihinde vefat etmiş, evlilik davacı erkeğin ölümü ile son bulmuştur.

Davaya davacı erkeğin mirasçıları tarafından 4721 sayılı Kanun'un 181 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kusur tespiti yönünden devam edilmiş, İlk Derece Mahkemesince sağ kalan eş davalı kadının dava konusu olaylarda boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun tespitine hükmedilmiş, hüküm davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile boşanma davasına konu olaylarda davalı kadının kusursuz olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Karar davacı mirasçıları vekili tarafından kusur tespiti yönünden temyiz edilmiştir.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesince boşanmaya sebep olan olaylarda kadının kusursuz olduğunun tespitine karar verilmiş ise de, dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından, kadının hasta ve bakıma muhtaç durumda olan erkek ile yeterince ilgilenmediği, birlik görevlerini gereği gibi yerine getirmediği ispatlanmıştır. Bu durumda sağ kalan eş davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken kusuru olmadığının tespitine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.