Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/5652 K.2024/5783

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece 29.09.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davacı kadın vekili tarafından temyizi üzerine, Dairece 29.09.2023 tarihli ek kararın ortadan kaldırılmasına ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davalı erkek vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; aralarında şiddetli geçimsizlik bulunduğunu, maddî ve manevî tazminat ve nafaka talebinde bulunmadıklarını iddia ederek anlaşmalı olarak boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. MAHKEME KARARI

1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun'un) 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca anlaşmalı olarak boşanmalarına, taraflar arasında düzenlenen 20.09.2010 tarihli protokolün aynen tasdikine karar verilmiştir.

2. Mahkemece 29.09.2023 tarihli ek karar ile davacı vekilinin vermiş olduğu 27.09.2023 havale tarihli temyiz dilekçesi süresinde olmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun'un) 361-368 inci maddelerine göre temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 25.12.2023 tarihli ve 2023/9257 Esas, 2023/6477 Karar sayılı kararıyla, Mahkemenin gerekçeli kararının tebliğine ilişkin tebligatın usulüne uygun yapılmadığı ve geçersiz olduğu, bu sebeple davacı kadının temyiz talebinin süresinde olduğu belirtilerek ek kararın ortadan kaldırılmasına, asıl karar yönünden ise.

"Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmadığı,

bu halde anlaşmalı boşanma davasının "Çekişmeli boşanma" olarak görülmesi gerektiğinden bahisle Mahkemece taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra usulüne uygun şekilde gösterilen deliller toplanarak gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmek üzere bozma kararı verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı erkek vekili karar düzeltme talepli dilekçesinde özetle; Yargıtay ilamının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu, gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edildiğini ve kararın kesinleştiği halde Dairece yanılgılı değerlendirme ile kararın kesinleşmediği yönündeki tespitinin hatalı bulunduğunu ileri sürerek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, Mahkeme tarafından anlaşmalı boşanmaya dair verilen kararın uzun bir süre sonra tebliğe çıkartılmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup olmadığı, tarafların evilik birliğinin devam ettiği iddialarının değerlendirilmesi gerekip gerekmediği, anlaşmalı boşanma iddiasından vazgeçilmiş sayılıp sayılmayacakları, karar düzeltme koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesi, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup, temyiz ilamında yer alan açıklamalara, göre karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Karar düzeltme talebinin REDDDİNE,

1086 sayılı Kanun 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 2.320,00 TL para ceza ile 891,50 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,