Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/5655 K.2024/8938

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.06.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen 160.740,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 05.06.2024 tarihli istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar kesindir. Bu nedenle davanın reddine ilişkin hüküm Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine verildiği 30.04.2024 tarihi itibari ile kesinleşmiştir.

Davacı vekili 01.11.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz taleplerinden asıl dava ve taleplerinden feragat ettiğini bildirmiştir. 6100 Sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince davadan feragat hüküm kesinleşinceye kadar yapılabilir. Açıklanan nedenlerle kesinleşen hükme karşı feragat hukuki sonuç doğurmaz.

Davacı vekili 01.11.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden de feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

Bu durumda, davacı vekilinin temyiz başvurusunun feragat sebebiyle reddine karar vermek gerekir.