Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/5662 K.2025/2587

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı ... vekili tarafından birleşen davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen nafaka ve tazminatların miktarı, ziynet alacağı davasında verilen karar verilmesine yer olmadığına dair karar yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, velayet, hükmedilen iştirak ve yoksulluk nafakası ile tazminatlar, nafakalara üfe artışı uygulanması, reddedilen tazminatlar, ziynet alacağı davasının reddine karar verilmemesi, ziynet alacağı davası yönünden vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Taraf vekillerinin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre ziynet alacağı davasında hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam ziynet alacağı miktarı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazları yönünden temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.