Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/5802 K.2025/3526

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile manevî tazminat talepleri yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre erkeğin tüm, kadının aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Taraflar arasındaki çekişmeli boşanma davasının yapılan yargılaması neticesinde İlk Derece Mahkemesince davalı erkeğin evin maddi ihtiyaçlarını karşılamadığı, borçları nedeniyle sürekli olarak eve icra takibi yapılmasına sebebiyet verdiği ve kadına maddi sıkıntı yaşattığı gerekçesiyle boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına, kadın yararına 125.000,00 TL maddî tazminat ödenmesine, kadının yoksulluk nafakası talebi ile manevî tazminat isteminin reddine karar verilmiştir. Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince yukarıda gösterilen şekilde temyiz edilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 174 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat talep eden tarafın, kusursuz veya diğer tarafa göre az kusurlu olması ve boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunması gerekir.

İlk Derece Mahkemesince davalı erkeğin esnafa borçlanması ve borçlarını zamanında ödememesi nedeniyle kısa süre içerisinde birden çok kez icra takibi yapılmasına ve icra memurlarının ortak konuta hacze gelmesine sebebiyet verdiği, yüklenilen bu kusurlu davranışın, davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte olduğu anlaşılmaktadır. Davacı kadın yararına manevî tazminata hükmedilme koşulları gerçekleşmiştir.

Davalı erkek boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olup davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, kadının manevî tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.