Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/5966 K.2024/7869

Taraflar arasındaki ana baba rızası arama davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Afyonkarahisar Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü vekili dava dilekçesi ile; küçük ... ...'nun annesi davalının doğum yaptıktan sonra küçüğün bakımını üstlenmek istememesi üzerine Valilik Oluru ile koruma altına alındığını, daha sonra Isparta 1. Aile Mahkemesi'nin 2023/535 Esas nolu kararı ile bakım tedbiri altına alındığını, küçüğün geçici evlat edindirme sözleşmesi ile bir ailenin yanına yerleştirildiğini, ancak işbu dava ile ilgililerin bulunmaması ve gizlilik nedeniyle ibraz edilmediğini,

davalı anne ve babanın ekte gönderilen sosyal incelemelerde belirtilen sebeplerle küçüğün bakımını üstlenmeyeceklerini ve evlat edindirilmesine rıza verdiklerini açıkça belirttiklerini, bu nedenlerle terditli olarak öncelikle TMK 309. madde uyarınca küçüğün evlat edindirilmesine davalıların rıza tespitinin yapılması, mümkün değilse TMK 311. ve 312. maddeler uyarınca rızasının aranmamasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Cevap dilekçesi verilmemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu küçük ... hakkında bakım tedbir kararı verilerek geçici bakım sözleşmesi ile bir aile yanına yerleştirildiği, çocuk için herhangi bir evlat edinme davası ise açılmadığı çocuk hakkında koruma kararı alınıp bir aile yanına yerleştirildiğine göre ana ve baba rızasının aranmamasının dava açılması halinde evlat edinme davası içinde değerlendirilmesi gerektiğinden talebin TMK 311. maddesine dayalı olarak açılmasında dinlenebilme koşulları yani dava şartı oluşmadığına kanaat getirilmiş,

dosyada yer alan sosyal inceleme raporu incelenmekle yüksek yargı kararları da gözetilerek (benzer mahkememize ait 2022/ 452 sayılı dosyada verilen red kararının istinaf edilmesi, incelemenin yapıldığı Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine ait 2023/ 609 esas sayılı dosyada istinaf talebinin reddedilmesi ve bu red kararının temyiz edilmesi üzerine incelemenin yapıldığı Yargıtay 2. Hukuk Dairesine ait 2023/ 5540 esas sayılı dosyada verilen onama kararı) usul ekonomisi gereği talep/ dava yönünden duruşma açılmasına gerek görülmemiş ve tensiben davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kurum vekili; davanın reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalıların 06.11.2017 tarihinde evlendikleri, 07.10.2023 tarihinde boşandıkları, bu evliliklerinden ... isimli çocuğun dünyaya geldiği, Isparta 1.Aile Mahkemesinin 2023/535 Esas sayılı kararı ile çocuk hakkında bakım tedbiri uygulanmasına karar verildiği, çocuğun koruyucu aile yanına yerleştirildiği, bu durumda rıza aranmaması davasının evlat edinme davası ile birlikte istenebileceği anlaşıldığından aile yanına yerleştirilmiş küçük için bağımsız rıza aranmaması davası açmanın mümkün olmaması nedeniyle davanın usulden reddinin doğru ve yerinde olduğu gerekçesi ile davacı kurum vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kurum vekili; davanın reddinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık,ana baba rızası alınmaması davasının reddinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 309 uncu, 311 inci, 312 nci maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,