Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/6003 K.2025/2227

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, kadın yararına hükmolunan tedbir- yoksulluk nafakası, nafakanın ÜFE oranında artırımı, maddî ve manevî tazminat ile miktarları, reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğe kusur olarak yüklenen tehdit vakıası ile kadının önceki evliliğinden olan kızına yönelik cinsel içerikli konuşma vakıasının ispat edilemediğinin, ispatlandığının kabulü halinde dahi bu vakıalardan sonra evlilik birliğinin bir süre daha devam ettiğinden bu vakıanın kadın tarafından affedilmiş, en azından hoş görü ile karşılanmış olduğunun kabulü gerektiğinin,

bu nedenle bu vakıaların erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de erkeğin ağır, kadının ise az kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.